Saturday, July 1, 2017

முக்கியமான இடங்கள்...

அன்புடன் ஒரு நிமிடம் - 117

ரொம்ப நாளைக்கு அப்புறம் வீட்டுக்கு வந்திருந்த நண்பர் சுதாகரைக் கண்டதும் சாத்வீகன் முகம் மலர்ந்தது. 
”வா, வா. ஆரு இது, உன் பேரனா?”
”ஆமா. நாலு வயசு. அவங்க அப்பா அம்மா ரெண்டு பேருக்கும் இவனை வெளியே அழைச்சிட்டுப் போக நேரம் இல்லே. வீட்டுக்குள்ளேயே அடைஞ்சு கிடக்கிறான். அதான் நான்..” 
”நீ அந்த வேலையைக் கையில் எடுத்துக் கொண்டு விட்டாயாக்கும்? பேஷ். பேஷ்.”
பெருமையாக... ”வாராவாரம் இவனை அழைச்சிட்டு வெளியே கிளம்பிடுவேன். இவன் பார்க்க வேண்டிய முக்கியமான இடங்களைக் காட்டறதுதான் என்வேலை.” 
உற்சாகமானார்...”வெரி குட். என்னென்ன இடமெல்லாம் அழைச்சிடுப் போனே?”
”எல்லாம்  தெளிவா ப்ளான் போட்டு... முதல் வாரம் பஜாருக்கு அழைச்சிட்டுப் போய் அங்கிருந்த கடைகளை எல்லாம் காட்டினேன். ரெண்டாவது வாரம் எங்க ஊர் பக்கம் கட்டியிருந்த புது ஓவர்பிரிட்ஜ். அரை கிலோ மீட்டர் நீளம் இருக்குமே, அங்கே.”
”அடுத்த வாரம்?”  
“ஊரிலிருக்கிற பெரிய மாலுக்கு... நல்லா சுத்திக் காட்டினேன். அப்புறம் போன வாரம் பஸ் ஸ்டாண்ட். இந்த வாரம் மல்டிப்ளெக்ஸ் தியேட்டர்... ஒரு வழியா அவனுக்கு காட்ட வேண்டிய முக்கியமான இடங்களை எல்லாம்  காட்டிட்டேன்னு நினைக்கிறேன்.”
”அதாவது முக்கியமான?”
”ஆமா. முக்கியமான.”
”அந்த வார்த்தையை சொல்லணுமா? அப்படீன்னா... சரி நான் கேட்கறேன். உங்க ஊரில் ஒரு பெரிய ஆறு ஓடுதே, சுழியும் நுரையுமா... தண்ணி பொங்கிப் பொங்கிப் பாயுமே...அங்கே அழைச்சிட்டு போனியா?”
”இல்லே.”
”அது பக்கத்திலே.. நூற்றைம்பது வருஷம் இருக்குமா, அந்த பெரிய அரசமரம்? அங்கே?”
"இல்லே."
”ஊர் நிரம்பி வழியுதே தோப்புகள் ...ஒரு தென்னந்தோப்புக்கு? இளநீர் காய்ச்சுத் தொங்கற அழகு... உயர்ந்த மலைகளின் பின்னணியில் அமைந்த அந்த வயல் வெளிகள்...”
”இல்லே.”
”இதெல்லாம் அல்லவா நீ அவனுக்கு முதலில் காட்டவேண்டிய இயற்கை அழகின் மகிமைகள்? அறிமுகப்படுத்த வேண்டிய ஆண்டவன் படைப்பின் அருமைகள்?”
 எழுந்து கொண்டார். ”சே, எப்படி எனக்கு தோணாம போச்சு? இதோ இப்பவே ஆரம்பிச்சுடறேன்.”
><><
(”அமுதம்’ ஜூலை 2015 இதழில் வெளியானது)

Tuesday, June 20, 2017

அவள்... (கவிதைகள்)


411.
கானகத்து மரங்கள் இருளைப்
பொத்தி வைத்திருப்பது போல
மனதில் வைத்திருக்கிறேன் உன்னை.
><><

412
தேடப் பிடிக்கிறது எனக்கு
தேடவைக்கப் பிடிக்கிறது உனக்கு.
><><

413.
மாயச்சிரிப்பு...
எனக்கு மட்டுமாக
நீ சிரிப்பது.
><><

414.
இரு கரைகளையும்
இணைக்கிறது பாலம் நம்
இரு மனங்களையும் 
இணைக்கிறது காலம்.
><><

415.
உன் நினவலைகளினின்றும் 
கரையேற முடியாமல்
கவிதையேறிற்று மனம்.
><><

416.
வேறொன்றும் வேண்டாமென
மனசு சொல்லவே
அருகில் நீ.
><><

417.
கடைக்கண் தாவும் விழி
கடப்பது நாளில் பத்து கி.மீ.
><><

418.
எப்படி இலைகள் சரியாக அசைந்தாடி
உன்னை வரவேற்கின்றன
பூங்காவில் நீ நுழைகையில்?
><><

 419.
விரைந்து சென்றுவிட்டாய்
வியந்து நிற்கவைத்துவிட்டு.
><><

420.
என் எண்ண நதியலைகள்
சங்கமிக்கிறது உன்
இதயக் கடலில்.

><><><

Friday, June 16, 2017

நல்லதா நாலு வார்த்தை.... 82


'மனிதனை கொஞ்சமும் 
குறைவாக நேசிக்கவில்லை நான்,
ஆனால் இயற்கையை அதிகமாக.
-Lord Byron
('I love not man the less, but Nature more.')
<>

'செல்வம் என்பது வாழ்க்கையை
முழுவதுமாக அனுபவிக்க
முடிகிற திறமை.'
-Thoreau
('Wealth is the ability to fully experience life.')
<>

’உங்கள் திறமைகளை மறைக்காதீர். 
பயன்படவே அவை படைக்கப்பட்டன. 
நிழலில் சூரியக் கடிகாரம் என்ன பயன்?’
- Benjamin Franklin
('Hide not your talents. They were for use made
What's a sundial in the shade?')
<>

'நிலவை நோக்கிப் பாய்ந்திடு;
தவறவிடினும் இருந்திடுவாய்
தாரகைகளின் மத்தியில்.'
- Les Brown
('Shoot for the moon and if you miss
you will still be among the stars.')
<>

’என் வாழ்க்கை நெடுகிலும்
இயற்கையின் புதிய காட்சிகள் 
என்னை ஒரு குழந்தை போல 
குதூகலிக்க வைத்தன.’
- Marie Curie
(’All my life through, the new sights
of nature made me rejoice like a child.’)
<>
’பேசுவதற்கு இரு மடங்கு கேட்கலாம்
என்பதற்காகவே நமக்கு 
காதுகள் இரண்டும் வாய் ஒன்றும்.’
- Epictetus
('We have two ears and one mouth so that
we can listen twice as much as we speak.')
<>

'படிப்பதற்கு எளிதாகவிருப்பது
எழுதுவதற்கு மிக கஷ்டமானது.’
-Nathaniel Hawthorne
('Easy reading is damn hard writing')
<>

'இன்றைய அறிவியல் 
நாளைய தொழில்நுட்பம்.’
-Edward Teller
('The science of today is the technology of tomorrow.')
<>

'இளைஞனாக இருக்கையில் நான்
வாழ்க்கையில் ஆக முக்கியமான விஷயம்
பணம் என்று எண்ணியிருந்தேன்;
இப்போது எனக்கு வயதாகவே, 
அறிகிறேன் அதுவேதான் என்று.'
- Oscar Wilde
('When I was young I thought that money
was the most important thing in my life;
now that I am old I know that it is.')
<>

'காதலின் உணவு
இசையென்றானால் அதை
வாசித்துக்கொண்டேயிரு.'
- William Shakespeare
('If music be the food of love, play on.')

><><><

Friday, May 26, 2017

ரெண்டு நிமிஷம்...

அன்புடன் ஒரு நிமிடம்... 116

உற்சாகம் ஒரு துளிகூட இன்றி காணப்பட்டான் வைபவ். வாசுவின் பக்கத்து வீட்டுப் பையன். எஞ்சினீயர். மனைவி, இரு குழந்தைகள். அடிக்கடி வீட்டுக்கு வருவான் இவரைப் பார்க்க. இவரிடம் ரொம்ப ஒட்டுதல்.
என்னப்பா என்று கேட்டபோது எல்லாரையும் போல, வேலை ஜாஸ்தி, டென்ஷன் என்றே எதிர்பார்த்த பதில்.. ஆனால் கொஞ்ச நேரம் அவனுடன் பேசியதுமே தெரிந்துவிட்டது அப்படியொன்றும் வேலைப்பளு இருக்கவில்லை என்று. வீட்டில் ஒன்றும் பிரசினை இல்லை. வேறு எதனால் இவன் இப்படி? எதனாலோ ஒரு வெறுமை...எப்படி இவனை சரிப் படுத்துவது?
“ஒரு வாக் போலாமா?” என்றவர் சொன்னதும் அவன் எழுந்தபோது செல் ஒலித்தது. எடுத்துப் பார்த்துவிட்டு அணைத்து விட்டான்.
”யார் அது? பேசியிருக்கலாமே?”
”ஃப்ரண்ட். அப்புறம் பேசலாம்னு...” காட்டினான் பெயரை’
பார்க்கலாமா என்று அதை வாங்கினார். 
கான்டக்ட் லிஸ்டை உயிர்ப்பித்தார். ”இது யார் அரவிந்த்?’
”என் பெரியண்ணா. என் மேல ரொம்பப் பிரியம்.”
”கடைசியா எப்ப அவருக்கு போன் பண்ணினே.. இரு பார்க்கிறேன் இதில...ஓ, நாலு மாசம் முந்தி.” இன்னும் புரட்டி, ”அஸ்வின்?”
”ஃப்ரண்ட். பத்து வருஷமா... சென்னையில இருக்கான். எப்ப போனாலும் இவனோடதான் தங்கறது...”
”ரெண்டு மாசம் முந்தி ரெண்டு நிமிஷம் பேசியிருக்கே.” புரட்டி... ”ராமாமிர்தம். இது உன் கல்லூரி ஆசிரியராச்சே? எனக்கு இவர்தான் வழிகாட்டின்னு..”
“அவரேதான். அவங்க பையன் கொஞ்ச நாள் முந்தி ஆக்ஸிடெண்ட்ல...”
“ஒரு மாசமா அவர்கிட்ட எதும் பேசலே போல. அப்புறம் வத்சலா கார்த்திக். அது யாரு?”
“ரயிலில் சந்திச்ச எழுத்தாளர். ரொம்ப ஃப்ரண்டாயிட்டாங்க.”
”இவங்களோடும் சமீபத்தில பேசினமாதிரி தெரியலியே?” 
தொடர்ந்து அழுத்திப் பார்த்த முக்கியமான நெருங்கிய பல பேர்களோடெல்லாம் அவன் பேசி  நாளாயிற்றென தெரிந்தது.
”என்னப்பா இது, அத்தனை பிரியமானவங்க..  அப்பப்ப அவங்களை அழைத்து ரெண்டு நிமிஷம் பேசறதில்லையா?”
”அது... எனக்கு... நேரம் கிடைக்கணுமில்லையா?”
”ரெண்டு நிமிஷம்கிறது ஒரு நேரமா என்ன... அதில்லை காரணம்!”
”சரி, அவங்களும் கூப்பிட்டு பேசணும் இல்லையா?”
”நாம மதிக்கிறவங்க, நேசிக்கிறவங்களோட பேசறதுக்கு பதிலுக்கு பதில் பார்க்கணுமாக்கும். நோ! இந்தா!” நீட்டினார் மொபைலை.
”பேசு இப்ப இதில ரெண்டு பேரோட. ஜஸ்ட் அஞ்சு நிமிஷம்... நாளைக்கு ரெண்டு பேர்.  தினம் இப்படி ஒரு வாரம் பண்றே. ப்ளீஸ்....  நான் சொன்னதுக்காக இதை செய்யறே. அடுத்த வாரம் உன்னை பார்க்கிறேன். சரியா?”
இவன் போனை உசுப்பியவாறே வெளியேறினான். .
அடுத்த வாரம் வந்தபோது அவனது கண்களில் அப்படியொரு உற்சாகம். மனதில் அகன்றிருந்த வெறுமை பேச்சில் தெரிந்தது.
><><><
(”அமுதம்’ ஜூன் 2015 இதழில் வெளியானது)

Saturday, May 13, 2017

அவள் - கவிதைகள்


401.
தெரிந்துகொள்ளத் துடிக்கிறேன்
தென்றல் உன் காதில் சொன்ன சேதி.

 402.
அழகை புவி ஈர்ப்பதில்லை போல..
அதனாலோ உன் கால்கள்
தரையில் படுவதில்லை?

403.
சந்தித்த நாளின் 
எந்தக் கணத்தைத் தொட்டாலும்
சிலிர்க்கிறது.

404
உன் கன்னங்களில் நீந்தும்
என் எண்ணங்கள்
கரையேறுகின்றன இதழோரமாய்.

405.
தெளித்திடும் பன்னீரில்
தெறித்திடும் மணம் போல
உன் பேச்சில் அன்பு...

406.
ஓடி ஓடிச் சென்று நிற்க முயலுகிறேன்
உன் மனம் செல்லும் இடங்களில்.

407.
எப்படிக் காட்சியளிக்க முடிகிறது
என்றும் புதிதாக?

408.
முதல் தேதி போல
நீ எனக்கு.
முப்பது நானுனக்கு.

409.
எத்தனையோ சத்தம்.
ஊஹூம்!
என் ஒரு சிறு கிசுகிசுப்பு
விழித்துக் கொள்கிறாய்.

410
தொடுவானத்துக்கு அப்பாலும்
நீள்கிறது உன் 
நினைவு.
><><

Wednesday, May 10, 2017

நல்லதா நாலு வார்த்தை... 81

'ஒரு பணக்காரர் ஆரோக்கியமாகத் திகழ ஒரே வழி
உடற்பயிற்சி, விரும்புவது தவிர்த்தல்
என்றொரு ஏழையைப் போல வாழ்தலே.'
-- Dr Paul Dudley White 
(’The only way for a rich man to be healthy is,
by exercise and by abstinence, to live as if he were poor.’)

'அளிப்பதன் ஆடம்பரம் அறிபவனாக
அவன் இருக்கவேண்டும் வறியவனாக.'
-George Eliot
('One must be poor to know the luxury of giving.')

'என்ன இன்று செய்கிறாயோ அ்து உன்
எல்லா நாளைகளையும் மேம்படுத்த முடியும்.'
-Ralph Marston
(‘What you do today can improve all your tomorrows.’)

'மூளும் கணங்களிடம்
முழுவதுமாகச் சரணடந்துவிட்டால்
இன்னும் சுகமாக வாழ்ந்திடலாம்
 அந்தக் கணங்களை நீ.'
-Anne Morrow Lindbergh
('If you surrender completely to the moments
as they pass, you live more richly those moments.')

'பகலவன் ஒளி நோக்கி
முகத்தை வைத்திருக்க,
பார்த்திட நேராது
இருள் எதையும் நீ.'
-Helen Keller
(‘Keep your face to the sunshine
and you cannot see a shadow.’)

'உங்கள் இதயத்தின் சுவாசங்களால்
 உங்கள் தாளை நிரப்புங்கள்.'
-William Wordsworth
(‘Fill your papers with the breathings of your heart.’)

'விண்,
விழிகளின் தின ஊண்.'
-Emerson
(‘The sky is the daily bread of the eyes.’)

’நேசி எல்லாரையும்,
நம்பிக்கை வை சிலரிடம்,
தவறிழைக்காதே யாருக்கும்.’
-William Shakespeare
{’Love all, trust a few, do wrong to none.’)

'நல்ல மனிதர்களின் 
இயல்பான விழைவு 
அறிவே.'
- Leonardo da Vinci
('The natural desire of good men is knowledge.')

ஆகக் குறைவாய் நம்மிடம்
அமைந்திருப்பது நேரமே.'
- Ernest Hemingway
('Time is the least thing we have of.')

><><><

Monday, May 8, 2017

ஆட்டத்தின் ஆட்டம்...

அன்புடன் ஒரு நிமிடம் - 115

”ஒரே டென்ஷனுங்க கொஞ்ச நாளாகவே... வரிசையா பிரசினை. என் பையனோட வியாபாரத்தில நஷ்டம். பேரனுக்கு ஸ்கூலில் திடீர்னு காரணமில்லாம வெளியே போக சொல்றாங்க. மனைவிக்கு அனீமியா வந்தது கொஞ்சமும் மட்டுப்பட மாட்டேங்குது. இப்படி ஒவ்வொண்ணா போராடி ... ஒரே சோர்வு.”
அமைதியாகக் கேட்டுக் கொண்டிருந்தார் சாத்வீகன். வந்திருந்த சிவதாணு விலாவாரியாக அவரை முற்றுகையிடும் பிரசினைகளையும் அதை எதிர்த்து போராட முடியாமல் துவண்டு போவதையும் விளக்கினார்.
”எல்லாருக்கும் பிரசினைகள் வரும்தான். இல்லேன்னு சொல்லலே. ஆனால் இப்படி அடுக்கடுக்காக... தாங்க  முடியலே. ரொம்ப மனசு துவண்டு போகுது... சரியா சாப்பிட்டு ஒரு மாசமாகுது.”
அப்போது அபிஜித், இவர் பேரன், உள்ளே நுழைந்தான்.
”என்னடா இப்படி ... மேலெல்லாம் வேர்வை.. சட்டையெல்லாம் கசங்கி... அடிகிடி பட்டுட்டுதா?” 
சிரித்தான் கடகடவென்று. ”மூணு மணி நேரம்! சூப்பரா வெளையாடிட்டு வர்றேன்!”
”என்ன கேம்?”
”ஷட்டில்காக். நானும் சரவணனும். அந்தப் பக்கம் மாமாவும் கிருஷ்ணாவும். கேக்கணுமா? மாமா அடி தூள் கிளப்பறார். தாக்கு பிடிக்க முடியலே எங்களால.  ஓரொரு பந்தும் மட்டையை நிமிர்த்தறதுக்குள்ளே வந்து விழுது. பயங்கர டென்ஷன். குனிஞ்சு வளைஞ்சு காட்ச் பண்றதுக்குள்ளே... கால் இடறி கீழே விழுந்து எழுந்து அப்பாடா, முட்டி பேர்ந்துட்டது.” 
”சரி சரி, இன்னும் மூச்சு வாங்குது. மெதுவா பேசு.”
”அதெல்லாம் விளையாட்டில சகஜம் தாத்தா. மூச்சு வாங்க விளையாடினாத்தானே த்ரில்? நாலு தடவை விழுந்து எந்திரிச்சா தானே விளையாட்டு?”
போய்விட்டான்
”பார்த்தீரா?” என்றார் இவரிடம். ”நீங்க மூணு நாளா அனுபவிக்கிற டென்ஷனை இவன் மூணு மணி நேரத்தில இன்னொரு ரூபத்தில அனுபவிச்சிட்டு வர்றான். ஆனா ஆடறப்ப அந்த டென்ஷன் இவனை கஷ்டப் படுத்தலே. அதை பார்ட் அஃப் த கேம் ஆக எடுத்துக்கிட்டான். சமாளிக்கணும்! ஜெயிக்கணும்! அது ஒண்ணு தான் மனசில்! வெற்றியோ தோல்வியோ ஸ்கோரை வாங்கிட்டு வெளியேயும் வந்துட்டான்.” 
”வாழ்க்கையை விளையாட்டா எடுத்துக்கணும்னு சொல்றீங்களா?”
”இல்லை. வேறெப்படி எடுத்துக் கொண்டாலும் கஷ்டம்தான்கிறேன். விளையாட்டா எடுத்துக்க முடியாது. என்ன ஆகுமோ ஏது ஆகுமோன்னு தான் இருக்கும். ஆனா விளையாடறவனுக்கும் அந்த வினாடிகளில் அது என்ன ஆகுமோ ஏது ஆகுமோன்னுதானே இருக்கும்? என்ன வேணா ஆகட்டும்னு தன் திறமை மேலே நம்பிக்கையோட தன் சக்தியை திரட்டி தன் ஆட்டத்தை ஆடறான் அவன், ஜெயித்தாலும் தோற்றாலும் அடுத்த கேம் இருக்குன்னு... அதே நிலைதான் நமக்கும் இங்கே!  என்ன வேணா ஆகும். சக்தி இருக்கு, நம்பிக்கை இருக்கு, அவனுக்கில்லாதபடி யோசிக்க திட்டமிட அவகாசம் இருக்கு. அப்புறம் என்ன, நாமும் அதே எண்ணத்தில் ஆட வேண்டியதுதான் நம் ஆட்டத்தை! அந்த டென்ஷனை இயல்பாக எடுத்துக்கொண்டு நம்மை நாமே ரிலாக்ஸ் பண்ணிக்கலாமே?”

(”அமுதம்’ ஜூன் 2015 இதழில் வெளியானது)


Saturday, April 1, 2017

அவள் - கவிதைகள்

391.
என்னை எங்கோ கொண்டுபோன
உன் புன்னகை
திரும்பக் கொண்டு விடவேயில்லை.

 392.
எப்படித் தேர்ந்தெடுத்தேன் நான்?
வியப்பு நேரவில்லை.
எப்படித் தேர்ந்தெடுத்தாய் நீ?
வியப்பு தீரவில்லை.

393.
காலத்தைப் பூவாக்கி
கையில் தருகிறாய்...

394.
நீ சென்றதும் 
சிரித்தன மலர்கள்,
அப்பாடா,
அகன்றது போட்டியென.

395.
எத்தனை யாசித்தாலும் 
அத்தனை யோசிக்கிறாய்
ஒரு சிரிப்புக்கு முன்.

396.
இன்றைக்கு என்ன கிழமை?
கேட்காதே என்னை.
எல்லாமே உன் கிழமைகளாகிப் போனபின்
எப்படிச் சொல்வேன்?

 397.
வேறென்ன,
உன் அன்பின் உயரத்தைத்தான்
அளந்து சொல்லச் சொன்னேன் 
அந்த நட்சத்திரத்திடம்.

398.
கவிதை தோன்றவோர் 
இடமில்லை இதயத்தில்...
நீ நிறைந்திருப்பதால்.

 399.
வாசலில் நீ இட்ட கோலம்
மனசில் நீ நான் இட்ட கோலம்.

அவள் - 400.
பாதை நீ வகுத்தாய்,
பயணமானோம் நாம்.

><><

Tuesday, February 14, 2017

நல்லதா நாலு வார்த்தை... 80


’விழித்திருக்கும்போது தோன்றும்
கற்பனையில் ஒன்றைப் பார்ப்பதைவிட
கனவில் ஏன் இன்னும் தெளிவாகப் பார்க்கிறது கண்?’
- Leonardo da Vinci
('Why does the eye see a thing more clearly in
dreams than the imagination when awake?')
<>

'விடா முயற்சி, எல்லா
வெற்றிக்குமான ரகசியம்.'
-Victor Hugo
(Perseverance, secret of all triumphs.)
<>

’உள்ளிருந்து சுடர்விடும் ஒளியை
மங்கிடச் செய்ய முடியாது எதனாலும்.’
- Maya Angelou
('Nothing can dim the light which shines from within.')
<>

'நீ மட்டுமே கட்டுப்படுத்த முடியும்
நின் எதிர்காலத்தை.'
- Dr. Seuss
('Only you can control your future.')
<>

'நல்ல அறிவுரையை எப்போதுமே நான்
எவருக்கேனும் கொடுத்துவிடுகிறேன்.
அந்த ஒன்றைத்தான்
அதைவைத்து செய்ய முடியும்,
ஒரு போதும் தனக்கு அது உதவுவதில்லை.’
- Oscar Wilde
('I always pass on good advice. It is the only thing
to do with it. It is never of any use to onself.')
<>

'தங்கள் பாரபட்சங்களை
மாற்றி மாற்றி அடுக்கிக் கொண்டிருப்பதையே
தாங்கள் சிந்தித்துக் கொண்டிருப்பதாக
நினைக்கிறார்கள் நிறைய பேர்.’
-William James
(‘A great many people think they are thinking when
they are merely rearranging their prejudices.’)
<>

'மற்றொருவர் மன வலியை மெலிதாக்குவதென்பது
நம்முடைய மனவலியை மறப்பது.’
-Abraham Lincoln
(”To ease another’s heart ache is to forget one’s own.’)
<>

‘வேறெதையும் விட அதிகமாக
பறவைகள் மனிதர்களிடமிருந்து
வேறுபடும் விஷயம்,
அவை தாம் கட்டிமுடித்தபின்னும் இயற்கையை
அது முன் இருந்தது போலவே வைத்திருப்பதுவே.’
- Robert Lynd
(‘There is nothing in which the birds differ more from man than the way 
in which they can build and yet leave a landscape as it was before.’)
<>

'அனைத்து உங்கள் வாழ்நாளிலும்
நீங்கள் வாழ்ந்திட
வேண்டுகிறேன்.'
- Jonathan Swift
(‘May you live all the days of your life.’)
<>

’உன்னிடம் ஒரு
ஜன்னலிருக்கும் வரை
உற்சாகமானது வாழ்க்கை.’
- Gladys Taber
(’As long as you have a window life is exciting.’)

>>><<<

Sunday, February 12, 2017

அவர் எப்படி.... (நிமிடக்கதை)

அன்புடன் ஒரு நிமிடம் - 114


எக்மோரில் இறங்கினார்கள் இருவரும். 
”மைலாப்பூரில்தான் மாமா அந்த பரந்தாமன் இருக்காரு. நம்ம தூரத்து சொந்தக்காரரு. அவரை சந்திச்சு பையனைப் பத்தி விசாரிக்கறோம். பையனின் அப்பாவின் ஒண்ணுவிட்ட தம்பியோட சம்பந்தி அவர்.. ஸோ அவர் சொல்றதை வெச்சு ஒரு முடிவுக்கு வரலாம். அப்புறம் பையனை அவன் கம்பெனியில் போய்ப் பார்க்கறோம், அதானே நம்ம ப்ளான்?” 
”எக்ஸாட்லி.” தலையாட்டினார் ராகவ். ”உன் மைத்துனிக்கு இந்த இடம் தகைஞ்சிடும்னு நம்புவோம்.”
ஆட்டோவில் ஏறினதும் கிஷோர் மைலாப்பூர் என்று சொல்ல இவர் சைதாப்பேட்டை என்றார். விழித்தான். சைதாப்பேட்டையில் ஒரு ஷோரூம் முன் நின்றது. 
"சோமநாதன் இருக்காரா?”  என்று முகப்பில் விசாரித்துவிட்டு உள்ளே போனார். ”இவரு யார் மாமா, சொல்லவே இல்லே... ஓ, இவருக்கும் பையனைத் தெரியுமா?”
”தெரியாது.”   
அப்புறம் இவரை ஏன்.. குழம்பினான்
”வாப்பா ராகு,” என்று வரவேற்றார் சோமநாதன்.
நலம் கேட்டுவிட்டு.... ”உங்க கம்பெனியில கிளையண்டா இருக்காரே பரந்தாமன் தெரியுமில்ல உனக்கு அவரை?”
”ஓ, நல்லாவே தெரியும்.”
”அவரைப் பத்தி கொஞ்சம் சொல்ல முடியுமா... ஆள் எப்படி ... நாணயமானவரா?” ... துருவித் துருவி விசாரித்தார்.
விசாரிக்க வந்தது பையனைப் பத்தி.. இவர் அந்த பரந்தாமனைப் பற்றிக் கேட்டுக்கொண்டிருக்கிறாரே... கிஷோர் குழம்பினான்.
”ரொம்ப நல்ல மனுஷன். நான் ரொம்ப மதிக்கிற ஆட்களில் ஒருத்தர் அவரு.”
”எதை வெச்சு சொல்றே? அவரோடான உன் பிசினஸ் டீலிங்ஸை வெச்சுத்தானே...”
”அது மட்டுமில்லே. தனிப்பட்ட முறையிலேயும் எனக்கு அவரோட கொஞ்சம் பழக்கம் உண்டு. நிறைய சந்தர்ப்பங்களில் கவனிச்சிருக்கேன். அவர் பேச்சு, நடவடிக்கை, குணம் எல்லாம்...” சில உதாரண சம்பவங்களை சொன்னார்.  

வெளியே வந்ததும் கிஷோர் பார்வைக்கு பதிலளித்தார் ராகவ்.
”உன் கேள்வி புரியுது. பரந்தாமனைப் பார்த்து பையனைப் பற்றி விசாரிக்கத்தான் வந்தோம். ஆனா நாம யார் கிட்ட விசாரிக்கறோமோ அவங்க எப்படிப்பட்டவங்க என்கிறதைப் பொறுத்துத்தான் அவங்க சொல்றதை நாம நம்பறதும் ஏத்துக்கறதும் இருக்கு. அதான் நான் பரந்தாமனைத் தெரிஞ்ச ஒருத்தரைக் கண்டு பிடிச்சேன். இவரு நமக்கு அவரைப் பத்தி சொல்லிட்டாரு. இனிமேல் நாம அவரை சந்திச்சு பேசலாம். உருப்படியான அபிப்பிராயம் கிடைக்கும்னு நம்பலாம்.”
சரிதானே? தோன்றியது இவனுக்கு.
><><><
(’அமுதம்’ ஜூன் 2015 இதழில் வெளியானது)

Friday, February 10, 2017

அவள்... (கவிதைகள்)

381.
நினைவில் பசி வருவதில்லை
நிறைந்தே இருக்கிறது மனம்
உன் நினவுகளில்.

382.
என் சிந்தையின்
ஒரே விந்தை.
நீ.

383.
அழகின்
கரையில் நான்.
கடலாய் நீ.

384.
தொலைத்துவிடாதே என்கிறாய்
என் ரசனையை.

385.
ரொம்பவே இடம் கொடுத்துவிட்டாய்
நாணத்துக்கு.

386.
என் மறதிக்கு சவால்விடும்
உன் நினைவுகள்...

387.
எப்போதோ பேசிய ஒரு வார்த்தை.
உன்னுடன் பேசியது என்பதால்
இப்போதும் நினைவில்.

388.
சட்டென்று மனதில் தோன்றும்
கவிதை.
சர்வகாலமும் மனதில் தோன்றும் 
நீ.

389.
கடன் கேட்டு வந்து நிற்கிறது
அழகு உன்னிடம்.

390.
நீ கொடுத்த உற்சாகம்
மட்டுமே நான்.

><><><