எதிர்பாராத இசை...

"எதிர் பார்த்தேன்.. இளங்கிளியைக் காணலியே...

இளம் காற்றே.. ஏன் வரலே தெரியலியே..."

எதிர் + பார்த்தேன் என்ற இரண்டு வார்த்தைகளை சுண்டிப் போட்டு பிடிக்கும் அந்த இசை, ’இளம்கிளியைக் காணலியே ..’ என்று குழைந்து ஏங்கிப் பின்வாங்கும் இனிமையாக.

மயக்கும் அந்த இசை மகாதேவனுடையது. 1950, 60களில் தமிழ் திரை இசையுலகை அசத்திய கே வி மகாதேவன், 80 களிலும் தன் அற்புத இசையை அளிக்கத் தவறவில்லை என்பதற்கு சாட்சி.

படம்: ஆர். சுந்தர ராஜனின் ’அந்த ராத்திரிக்கு சாட்சியில்லை’

எஸ்.பி.பி.யின் அட்டகாச சோலோ அமர்க்களங்களில் ஒன்று. ‘எதிர் பார்த்தே……..ன்’ என்று தன் மோகனக்குரலில் இழுக்கும்போது மனசு அப்படியே இழுக்கப்பட்டு விடும். 'ஏன் வரலே தெரியலியே..' எனும்போது குரலின் ஏக்கம் நம் மனதுக்கு தொற்றிக்கொண்டு விடும்.

One of the Eighties' delicacies we missed to enjoy and appreciate...

அந்த இடையிசை!

இழுத்து நிறுத்தும் அந்த இடையிசை!

விஸ்தாரமாக மெல்லிசையை அதன் விவரிக்க முடியாத எல்லைகளுக்கு விஸ்தரித்த விஸ்வநாதன் ராமமூர்த்தி இசையில் அந்தப் பாடல்!

“தென்றல் உறங்கிய போதும்

திங்கள் உறங்கிய போதும்

கண்கள் உறங்கிடுமா? காதல்

கண்கள் உறங்கிடுமா?"

தென்றலில் இலை தவழ்வது போல இழைந்து செல்லும் அந்தப் பல்லவி முடிந்ததும் துவங்கும் பாருங்க (கேளுங்க) ஒரு இடையிசை .. (progression)

வயலின்கள் ‘தனனனா..’ என்று அலைகளாக மேலெழும்ப அதற்கு மேல் ஃப்ளூட் ‘தானனானனா..’ என்று அடுத்த கட்டத்துக்கு அந்த இசைச் சரத்தை எடுத்துச் செல்ல அதை நாம் ரசித்துக் கொண்டிருக்கும் போதுதான் ஒரு ஆனந்த அதிர்ச்சி! பேஸ் கிதார் மேலோங்கி ‘தும்த தும் துதும்…’ என்று அதை ஆக்கிரமித்து சரணத்தில் கொண்டு போய் முடிக்கையில்… கையில் இல்லை நம் மனம்!

அப்பா! இசைச் சாட்டையால் சொடுக்கிவிட்டார்கள் நம் உள்ளத்தை விஸ்-ராம்!

ரீப்ளே பண்ணாமல் முதல் சரணத்துக்குள் போக முடியவில்லை. ஒரு வழியாக போய் வந்தால் அடுத்த இடையிசையில் ஜாக்பாட் நம்பர் 2 வுடன் காத்திருக்கிறார்கள் மெல்லிசையர்!

இந்த முறை வயலின் தொடங்கியதை ஃப்ளூட் எடுத்துச் செல்லும்போது ஆனந்த அதிர்ச்சியாக ‘ஆ அ ஆ அ ஆ…’ என்று சுசீலாவின் தேன்குரல் வயலினை ரீப்ளேஸ் செய்ய, பேஸ் கிதார் அதற்கும் சளைக்காமல் தாளம் போட இனிதே இரண்டாவது சரணத்தை ஆரம்பிக்கிறார் ஏ.எம்.ராஜா.

கொடுத்தவர்கள் மன்னர்கள்! கவனித்து ரசித்தால் நாம் வின்னர்கள்!

மருதகாசியின் மதுர வரிகள் இடம் பெற்றது ‘பெற்ற மகனை விற்ற அன்னை’ படத்தில். (எஸ் எஸ் ஆர், விஜயகுமாரி)

“ஒன்னோட நடந்தா…"

'விடுதலை' பாடல்...

இருள் பிரியாத இளம் கருக்கலில், இனம் புரியாத நதிப் போக்கில், இஞ்ச் சரியாத மரப் படகில், இலக்கின்றி வழுக்கிச் செல்வதைப்போல ஒரு பாடல் தந்திருக்கிறார் இளையராஜா.

வெற்றி மாறனின் 'விடுதலை'யில் அவர் பாடல்...

“ஒன்னோட நடந்தா…கல்லான காடு.. பூத்தாடும் பூவனம் ஆகிடுமே...”

வாழ்க்கையின் அழுத்தமும் சூழலின் இறுக்கமும் காதலின் இதமும் கலந்தேற்படுத்தும் உணர்வை இசையைப் போல் சொல்வதொன்றுண்டோ? என்று கேட்கும் பாடல் இது.

சின்னஞ்சிறு மதகுக்குள் புது வெள்ளம் குபுக் குபுக் என்று நுழைந்தோடுவதைப் போல முதல் சரண முன் இசையை தொடங்குவதும்… இரண்டாவது இடையிசையில் அந்த ஆராரிரோவை பல்லவி முடியும் முன்னால் சன்னமாக வெள்ளோட்டம் விடும் புதுமையும்!

சரணத்தின் முதல் வரியில் தாளத்தை வேறு விதத்தில் கொடுப்பதாகட்டும், நாலாவது வரியில் இல்லாத தாளத்தால் பிறப்பிக்கும் அமைதியாகட்டும்.. ஈர்த்து ரசிக்க வைக்கிறது.

“காத்தில் வரும் புழுதியை போல்.. நம்மைத் தூத்துகிற ஊரு இது..”. என்று சரணம் தொடங்கும் பொழுது பின்னால் பங்சுவேஷன் கொடுக்கும் அந்த மணி ஓசை மனதை என்னவோ செய்கிறது.

“முன்னேறிப் போக முட்டுக்கட்டை ஏது…” என்று பாடும்போது தனுஷின் குரல் ராகத்தின் எழுச்சிக்கு பதமாகப் பொருந்திப் போகிறது!

எங்கே வரும் எங்கே வரும் என்று எதிர்பார்க்கும் ஃப்ளூட் இசை, என்ன எதிர்பார்த்தாலும் அதையும் தாண்டிய ஒரு அழகு வரி வைத்திருப்பார், இரண்டாவது சரணத்துக்கு முன் அது சிறு நடனம் ஆடுகிறது.

‘காதல் சாதி’யில் ராஜா கொடுத்திருந்த, படம் வெளியாகாததால் பலரால் கவனிக்கப்படாமல் போய்விட்ட அந்த மாஸ்டர் பீஸ், அவரே பாடிய, “என்னை மறந்தாலும் உன்னை மறக்க மனம் கூடுதில்லையே..” கொடுத்த அதே உருக்கத்தை இந்தப் பாடலில் காண்கிறேன்.

பாட்டு முடிந்த பிறகும் அந்த ‘தன்னத் தன்னத் தானா..’ மனதில் ஆடிக்கொண்டே இருக்கிறது…

உலவும் தென்றல்...

”உலவும் தென்றல் காற்றினிலே...ஓடமிதே.. நாமதிலே...”

ராஜ குமாரியை குறி வைத்து ஏமாந்து ’மந்திரி குமாரி’யை மணந்த வில்லன் அவளை ஓடத்தில் உலா அழைத்துப் போகும் பாடல்.

ஒவ்வொரு வரியும் கதையோடியைந்த அர்த்தம் உள்ளதாக இருக்கும் இந்தப் பாடலில். அவளைத் தலை முழுகுவதே அவன் எண்ணம். அதை அறியாப் பேதை...

"உயர்ந்த மலையும் உமது அன்பின் உயர்வைக் காட்டுதே.." என்றவள் பாட, "இதயம் அந்த மலைக்கு ஏது அன்பைக் காட்டவே?" என்று உண்மையைக் கோடி காட்டுகிறான்.

அவளோ புரியாமல் தொடர்கிறாள்: "தெளிந்த நீரைப் போலத் தூய காதல் கொண்டோம் நாம்..." அப்போதும் அவன் "களங்கம் அதிலும் காணுவாய், கவனம் வைத்தே பார்." என்று மறைமுகமாக...

அந்த அப்பாவி மடந்தை அதையும் அவன் குறும்பாக எடுத்துக் கொண்டு "குதர்க்கம் பேசி என்னை மயக்க எங்கு கற்றீரோ?" என்று பாட, "உனது கடைக்கண் பார்வை காட்டும் பாடம் தன்னிலே..." என அவன் முடிப்பான்.

ஜிக்கியும் லோகநாதனும் அசத்தும் அற்புதமான அந்த வரிகளை இயற்றியவர் மருதகாசி.

தமிழ் சினிமா இசையின் தலை சிறந்த 10 பாடல்களில் ஒன்றான இதன் நிகரில்லா இசையை (கேட்கும்போதே ஓடத்தில் சென்றாற்போல..) அமைத்தவர் மேதை ஜி. ராமநாதன்.

ஏற்கெனவே அவர் இசையமைத்த எம் கே தியாகராஜ பாகவதர் பாடலொன்று இதே இசை பாணியில்.. 'அமர கவி' படத்தில் "யானைத் தந்தம் போலே.."

படத்துடன் ஒன்றிய பாடல் காட்சி - 9.

பட்டணம் தான்...

“பட்டணம் தான் போகலாமடி பொம்பளே..

பணம் காசு பார்க்கப் போறேண்டி,

நல்ல கட்டாணி முத்தே, நீயும் வாடி பெண்டாட்டி தாயே…”

என்று கணவன் அழைக்க,

“டவுனு பக்கம் போகாதீங்க மாமா.. டவுணாகிப் போயிடுவீங்க,” என்று அவள் தடுக்க அந்தத் தெருக் கூத்து பாடல் 'எங்கள் வீட்டு மகாலஷ்மி’ (1957) படத்தில் வரும்.

பட்டணத்தில் என்னென்ன சொகுசான சௌகரியங்கள் (“வேர்த்துப் புழுங்கினா பீச்சுக்குப் போவேன், மீதப் பணத்திலே மீனு வாங்குவேன்.. ஆத்தாடி உன் கையில கொடுப்பேன் ஆக்கச் சொல்லியே சாப்பிட்டுப் படுப்பேன்..”) என்று அவன் அடுக்க, அங்கே என்னென்ன இக்கட்டும் இடரும் என்று அவள் சொடுக்க (“காலேஜு படிப்பு காப்பி ஆத்துதாம்.. பி.ஏ படிப்பு பெஞ்சு துடைக்குதாம்.. மேலே போறது நூத்தில ஒண்ணாம், மிச்சமுள்ளது லாட்டரி அடிக்குதாம்..”), பாட்டிலேயே அவன் மனம் மாறும் (“நீ உலகம் அறிஞ்ச பொம்மனாட்டி.. நான் ஒண்ணுமே தெரியா கம்மனாட்டி”) மனம் மறவா பாடல்.

சீர்காழியும் பி சுசீலாவும் வெளுத்து வாங்கியிருப்பார்கள், ராகத்தின் அட்டகாசமான இழுப்புகளை அஸால்டாக கையாண்டபடி…

மாஸ்டர் வேணுவின் இசைக்கு லாஸ்டிங் வரிகளை கொடுத்திருப்பார் உடுமலை நாராயண கவி. ஈ.வி.சரோஜாவின் ஆட்டம் ஆஸம்!

அந்த ‘டிடன்று’...

அந்த ‘டிடன்று’ எப்படி?

காதல் தோல்வியை காதலியின் முன் வெளிப்படுத்தும் ஆயிரம் பாடல்களில் காவியமாக நிற்கும் ஒரு பாடல் அது…

’இள வேனில் இது வைகாசி மாசம்

விழியோரம் மழை ஏன் வந்தது?’

’காதல் ரோஜாவே..’ (2000) படத்தில் வரும் அந்த காதல் வலி சொல்லும் பாடல்... பார்ட்டி சீனில் காதலன் காதலியை மனதில் வைத்து பாடுவது. ஐந்தரை நிமிடமும் மனசை அசையாமல் கவ்விக் கொண்டு விடுகிறது. இப்போதும் ஒன்றரை கோடிக்கு மேல் வியூஸ்..

முதல் இடையிசையில் ஃப்ளூட்டின் ஆர்ப்பரிப்பு. ‘ஹுஹுஹூ ஹூ ஹூஹு’… என்று அது மூன்று முறை நம்மை சோகச் சாட்டையால் அடிக்கும்போது கலங்கிப் போகிறோம். அதன் முத்தாய்ப்பாக ஒலிக்கும் அந்த ’டிடன்று டிடன்று டிடன்று!’ ஆஹா அற்புதம்! மொத்தப் பாட்டின் ஆதார பீட் ஆக! இளையராஜாவின் முத்திரை! அது என்ன இசைக்கருவி? எனக்குத் தெரியவில்லை. (ஆரேனும் சொன்னால் நன்றி_ சரியாக 1.59 - 2.01 நிமிடத்திலும் 3.43 - 3.45 நிமிடத்திலும் வருவது.) லிங்க் கமெண்டில்.

ரெண்டாவது இடையிசையில் அந்த அதிசயம். ஃப்ளூட் எழுப்பிய அந்த சோக ஒலியை எஸ்.பி.பி ‘அஹஹா ஹா ஹாஹா’ என்று தன் அடிக்குரலில் ஹம் செய்ய பத்து மடங்கு வெப்பம் பரவுகிறது சோகச் செங்கடலில். பாடலின் மொத்தச் சங்கட உணர்வும் அதில் தொற்றிக்கொண்டு விடுகிறது. அந்தக் கனத்தில் முழுசாய் கவிழ்ந்துவிட, சரணம் முடிகிற அப்போதுதான் அந்த மேஜிக். அவனின் அந்தப் பல்லவியை அப்படியே பாடியபடியே நடனமாடுகிறாள் அவள். அடி மன வேதனை கொப்பளிக்க அவன் பாடும் அந்தப் பல்லவி ராகத்தை அப்படியே எடுத்து மற்றவர்கள் முன் தன் உணர்வை அடக்கிக் கொண்டு அவள் நடனமாடியபடியே பாடும்போதுதான் தெரிகிறது ஆழமான சோகத்துக்கும் பால் ரூம் டான்ஸுக்கும் 'ஆட்ட'காசமாய்ப் பொருந்துகிற மாதிரி அமைத்திருக்கிறார் இளையராஜா என்று.

‘பனி மூட்டம் வந்ததால், மலர்த் தோட்டம் நீங்கியே, திசை மாறிப் போகுமா தென்றலே?’ என்ற அவன் வரிக்கு ‘பனி மூட்டம் வந்ததால், மலர்த் தோட்டம் நீங்கியே, திசை மாறிப் போகுமோ தென்றலோ?’ என்று அவள் ஒரே ஒரு எழுத்தை மாற்றிப் பதில் தருகிறாள். முத்தான பாடலுக்கு பல்லவி மட்டும் பாடி முத்தாய்ப்பு வைக்கிற குரலின் குயில் சித்ரா.

கானாவுக்கெல்லாம் கானா..

கானாவுக்கு எல்லாம் கானா… அது இதானா?

“ஆசையே அலைபோலே

நாமெல்லாம் அதன் மேலே…

ஓடம் போலே ஆடிடுவோமே வாழ்நாளிலே.."

படகில் எல்லாரும் அமர்ந்திருக்க படகோட்டியபடியே S S ராஜேந்திரன் பாடுவதாக… படம்: ‘தை பிறந்தால் வழி பிறக்கும்.’

அலைமேல் நாம் மிதப்பதுபோல் ராகம்! இதாண்டா கானா என்று இசையமைத்த K V மகாதேவனை எப்படி வியப்பதெனத் தெரியலே! நம் ஆசைப் படகை அத்தனை ஒய்யாரமாக ஓட்டிச் செல்லும் ட்யூன்! அந்த ஓங்கார வயலின் இடையிசை கூட அலைகளைப்போல் ஆர்ப்பரிக்கும்.

திருச்சி லோகநாதன் என்றதுமே நினைவுக்கு முதலில் வரும் பாடல்.

அவருக்காகவே அமைந்ததா என பொருந்திப் போகும் அவர் குரல் பாடலோடு. டைட்டில் வரியில் வரும் நாலு ‘லே’யையும் அவர் உச்சரிக்கும் ஸ்டைலையே நாலு வாட்டி கேட்கலாம்.

கண்ணதாசனின் வண்ண வரிகளுக்கு சாம்பிள்:

“வாழ்வில் துன்பம் வரவு.. சுகம் செலவு.. இருப்பது கனவு…”

“வாழ்க்கை எல்லாம் தீர்ந்ததேன்? வடிவம் மட்டும் வாழ்வதேன்?”

பல்லவி யோடு சேர்ந்து வந்து சேரும் ஒவ்வொரு சரணக் கடைசி வரியும் தத்துவமாய் விரியும். ("காலம் வகுத்த கணக்கை இங்கே யார் காணுவார்..")

இப்ப வர்ற ஓலங்களைப் போல அல்லாமல் கம்பீரமான ஒரு கானாப் பாடல்!

ஒரு புல்லாங்குழல்...

தொடங்கும்போது ஒரு புல்லாங்குழல் ஒலிக்கிறது என்று நினைத்தால் அது ஜானகி அவர்களின் குரல்!

மனதில் காதலை வைத்து மறுகும் இளம்பெண்ணின் எண்ணங்களின் அலைபாய்தலை அப்படியே இசையில் கொண்டு வந்து…

"தூரத்தில் நான் கண்ட உன் முகம்...நதி

தீரத்தில் தேன் கொண்ட என் மனம்!"

இன்றைய பாடலை அன்றே தந்துவிட்டார் இளைய ராஜா. படம் ’நிழல்கள்.’ படத்தில் இடம் பெறவில்லை, ஆனால் மனதில் என்றும்!

முதல் இடையிசையில் எங்கிருந்தோ ஒலிக்கும் சிங்கிள் வயலின் உருக்கமாய்த் தொடங்க, மிகப் பக்கத்தில் எழும் கூட்ட வயலின்கள் அதற்கு பதில் சொல்ல அந்த இசை மோதலை அடுத்து ஆ ஆ... என்று எழும் உருக்கமான கோரஸ் குரல்... அதன் பின்னணியில் மெல்ல ஒலிக்கும் சிதார், கோரஸ் நின்றதும் தனனன தனனா என்று விரைவாகப் பொழிய, அதை மெல்லிய புல்லாங் குழல் வழி நடத்த இப்போது இன்னும் ஆழமாக ஒரு கோரஸ், எல்லாம் ஒரு 40 வினாடிக்குள்! ஒரு அற்புத இசைக் கோர்வை!

இரண்டாவது இடையிசையில் வயலினுக்கும் சிதாருக்கும் மாறி மாறி நடக்கும் பரபரப்பான போட்டி. முடிவில் மீண்டும் சிங்கிள் வயலின் மிக உருக்கமாக தன்னை இரண்டாவது சரணத்தில் ஒப்படைக்க, இம்முறை நீண்டதொரு சரணம் இன்னும் இன்னும் என உயரச் செல்ல, ‘...உருகும் ஒரு பேதையான மீரா!” என்று அவர் நிறுத்த, ’மீரா.. மீரா...’ என்று ஒலிக்கும் கோரஸ்... இப்படி மேலே மேலே செல்ல ஒரு கட்டத்தில் ‘வானமும் மேகமும் போலவே..’ என்று மீண்டும் ஜானகி தொடங்குவாரே அப்போது நமக்கு உண்டாகும் பரவச உணர்வு!

அன்றைக்கும் இன்றைக்கும் என் ஃபேவரிட் பாடல்களிலொன்று.

 

கவலைகளை உன்னிடத்தில் ...

பேச்சிழந்த சிறுவன் ராமு... நம்பிக்கையிழந்த தந்தை ஜெமினி... தாளாமல் கடலில் விழலாம் என்று அலைகளில் இறங்க... தூரத்தில் ஒலிக்கிறது பாடும் குரல், கோவிலிலிருந்து.

“கண்ணன் வந்தான்.. அங்கே கண்ணன் வந்தான்!

ஏழை கண்ணீரைக் கண்டதும் கண்ணன் வந்தான்."

கால்கள் தம்மையறியாமல் இழுத்துச் செல்கிறது சன்னதிக்கு."பசிக்கு விருந்தாவான், நோய்க்கு மருந்தாவான், பரந்தாமன் சன்னதிக்கு!"

அங்கே குருக்கள் நாகையா பாடிக் கொடிருக்கிறார்.

"..கேட்டவர்க்கு கேட்டபடி கண்ணன் வந்தான்!

கேள்வியிலே பதிலாக கண்ணன் வந்தான்!"

கண்ணன் எப்படியெல்லாம் வந்தான் என்பதை கண்ணதாசனைவிட யாரால் அத்தனை அழகாகச் சொல்ல முடியும்?

எங்கோ ஒரு மதகு திறந்து, ஒரு திவலை விடாமல் மனக் கவலை வடிந்துவிட்ட மாதிரி…தானாய் ஓர் ஊற்று சுரந்து அன்பு வெள்ளம் நிறைந்து பெருக்கெடுத்தாற்போல உணர்ந்து…

இப்போது ஜெமினியும் சேர்ந்து பாடுகிறார்.

"கருணை என்னும் கண் திறந்து காட்ட வேண்டும்!

காவல் என்னும் கைநீட்டிக் காக்க வேண்டும்!"

கனிவும் ஏக்கமுமாக அவர் குரலும் (டி.எம்.எஸ்.) அன்பும் ஆதரவுமாக இவர் குரலும்... (சீர்காழி)

உருகி உருகி பாடுகிறார்கள். மருகி மருகி கேட்கிறோம்.. படம்? 'ராமு.'

அந்தக் கடைசி வரிகள்! விஸ்வநாதனின் இசை இங்கே விஸ்வரூபம் எடுக்கிறது.

"கவலைகளை உன்னிடத்தில் தந்தேன் கண்ணா!

கருணையே அருள் செய்ய வருவாய் கண்ணா..!"

எல்லோருடைய உள்ளமுமே வேண்டுவதல்லவா அது!

><><><

எனக்கு நானே...

இரண்டு குரூப் ஆக பிரிந்து நேராக நம்மை பார்த்து வரிசையாக நின்று கொண்டு எக்ஸர்சைஸ் செய்வது போல… அதுதான் இப்போ க்ரூப் டான்ஸாக நிறைய படங்களில் பார்க்கிறோம் . ஆனால் சுமார் 60 வருடங்களுக்கு முன் வந்த இந்தப் பாடலை பாருங்கள்… என்ன ஒரு ரியல் ஆட்டம்!

“நல்லவன்… எனக்கு நானே நல்லவன்…

சொல்லிலும் செயலிலும் நல்லவன்..”

படம்? ‘படித்தால் மட்டும் போதுமா?’ (link கீழே)

பீம்சிங்கின் படமாச்சே! எப்படியும் இடம் பெற்றுவிடும் ஒரு கோஷ்டிப் பாடல். நடன ஆசிரியரையும் ஒளிப்பதிவாளரையும் வெகு அழகாகப் பயன்படுத்தி…சுமார் 7 நிமிடத்திற்கு அலுப்பே தெரியாத பாடல்! காதைக் கிழிக்காத டிரம்மும் வயலினையும் ஃப்ளூட்டையும் வைத்துக் கொண்டே உச்சத்துக்கு உணர்வைப் பொங்கச் செய்யும் இசை…

போட்டிருக்கிறாங்க பாருங்க விஸ்வநாதன் ராமமூர்த்தி, எழுந்து ஆட வைக்கிற மாதிரி வெஸ்டர்ன் பின்னணியில் ஒரு அபாரமான ஒரு நாட்டு பாடல்…

வரிக்கு வரி கண்ணதாசனின் சொல் நயம்.. பொருள் நயம்.. முத்தாக பி பி ஸ்ரீனிவாஸ் ஆரம்பிக்க, கெத்தாக தொடர்கிறார் டி எம் எஸ்…

“உள்ளம் சொன்னதை மறைத்தவன் இல்லை..

ஊருக்கு தீமை செய்தவன் இல்லை..” என்ற வரிகளுடன் எண்டர் ஆகும் சிவாஜி அதிலிருந்து அந்த ஆட்டத்தை அசாத்திய உயரத்துக்கு கொண்டு போகிறார். கூடவே பாலாஜி காட்டும் உடல் மொழியும் அபிநயங்களும் அள்ளுகின்றன என்றால் ஊடே எம் ஆர் ராதாவும் அவர் பாணியில் அசத்துகிறார்.

பொதுவாக உருக்கம் வந்து உறுத்தினாலேயே ஷெனாயை கையிலெடுப்பாங்க. ஆனால் இங்கே அதை வைத்து உற்சாகத்தைப் பொங்கச் செய்யவும் முடியும் என்று விஸ்.ராம். விளாசியிருக்கிறார்கள். அதுவும் அந்த வயலினுக்கும் ஃப்ளூட்டுக்கும் இடையே புகுந்து கொண்டு இடையிசையில் விறுவிறுவென்று ஒலிப்பதாகட்டும், கடைசியில் பாட்டின் அடிநாதமாக தகதகவென்று ஜொலிப்பதாகட்டும் அட்டகாசம்!

படாடோபமான செட்டுகளைக் காணோம்.. ஆர்ப்பாட்டமான லைட்டிங்? நோ. காஸ்ட்லி காஸ்டியூம் இல்லை கிராபிக்ஸ்? மருந்துக்கும்! 40க்கு 40 இருக்குமா? சின்ன ஒரு இடத்தில்

நடனமாடுபவர்கள் அர்ப்பணிப்புடன் ஆடுவது பார்க்க எவ்வளவு க்ளாஸிக்காக இருக்கிறது…

அர்த்தமே இல்லாத, தமிழே இல்லாத, வார்த்தைகள் என்றே சொல்ல முடியாத ஓசைகளை கேட்டு விழிக்க வேண்டியது இல்லை.. ஒரே நிமிடத்தில் உணர்வோடு கலந்துவிடும் பொருள் பொதிந்த பாடல்..

“பள்ளம் மேடு கண்டால் பார்த்துச் செல்லும் பிள்ளை!

நான் பாசம் என்ற நூலில் சேர்த்துக் கட்டிய முல்லை!”

https://www.youtube.com/watch?v=-Bk08LHMcok

 

தேன் (தேனீர்) பாடல் ஒன்று!

இந்தப் பாடலைக் கேட்டதிலிருந்து காலைத் தேநீரின் சுவை கன மடங்கு அதிகரித்துவிட்டது!

என்ன பாடல் அது?

“காலைத் தேனீர்… கையில் ஏந்தி…” (படம்: ‘என்னோடு விளையாடு.’ 2017)

இப்ப வர்ற பாட்டில் எல்லாம் மெலடி இல்லை, ஆழமில்லை, வார்த்தை தெளிவில்லை என்று அலுத்துக் கொள்பவருக்கு இது ஒரு பிளசன்ட் சர்ப்ரைஸ்!

மெல்லத் தொடங்கும் பல்லவி... ஐந்தே ஸ்டெப்பில் ராகம் உச்சத்தை எட்டுகிறது. அப்புறம் அந்த உச்ச வரிகள்.  அவ்வளவே.  வரணும் என்றே இல்லை சரணம். இடையிசையும் தடையிசை ஆகிவிடாமல் பாட்டு அதன் போக்கிலேயே ஆற்றில் படகாக . ஒரு அற்புத இசையனுபவம்!

பல்லவியை தொடர்ந்து முதல் அனுபல்லவியில் ‘உன் கண் பந்தாடும் நேரம்… ஐயோ என்னாகும் நாணம்…’ என்ற வரியில், இசையில் ஒரு வளைவு கொடுத்திருப்பார் பாருங்கள். இலயோரம் திரண்டு கீழே விழும் நீர்ச் சொட்டுப் போல! Ravishing!

அடுத்து ‘சிறு பிள்ளை போல் உனைப் பார்க்கிறேன்..’ என்று ஒரே ஒரு வரி இறங்கி வந்து தொடர்ந்து ‘களங்கம் ஏதும் இல்லையே என்காதல் பிள்ளையே..’ என்று ராகத்தைச் சொடுக்கி ‘சாய்கிறாய் எனைச் சாய்க்கிறாய் ..’ என்று உயர்ந்து, காதலில் படபடத்து அவள் குரல் மூச்சை இழக்கும்போது அவன் கையிலேந்திக் கொள்கிறான் அந்த இசையை. ‘எனக்கானவா… ‘ என அனாயாசமாக உச்சத்துக்கு எடுத்துச் செல்கிறான். 

பொதுவாக high pitch -இல் பாடும்போது அதில் ஒரு வலிந்து இழுத்த பிரயத்தனம் தெரியும். இதுவோ சுபாவமாக இருக்கிறது. காதலின் மீதான அதன் தீவிரத்தை காட்ட முற்படும் குரலாக மட்டுமே அது உயர்கிறது. அதோடு உணர்வும் முதல் பகுதிக்கு ஈடாக, பெண்ணின் நாண ராகத்திற்கு ஆணின் விடையாக இருக்கிறது

அதே ஆறு ஸ்டெப் மறுபடியும் நம்மை அழைத்துச் செல்ல… ‘லல லல்லல் லல் லலா… என்று இறுதியில் வயலின் ஒலித்து அடங்குவதும் சரி, ‘அன்பே…!’ என்ற முத்தாய்ப்பும் சரி, ஆழ் மனதை வருடுகிறது. மேல் மனசுக்குள் ஒரு குஷி பிறக்கிறது.

ரெண்டாவது பல்லவியில் ‘ஏதோ என்னில், மாற்றம் வந்தே, கூச்சல் கொண்டேன் உள்ளே…’ இந்த வரி முடிவில் ‘உள்ளே…’ என்று நீண்டு எதிரொலிப்பது ஒரு அழகு நச்!

60 -க்கான இனிமையும் 20 -க்கான புதுமையும் right mix -இல். (1960 - 2020)

ஒரு பாடலை முதல்முறையாக ஒரு தடவை கேட்டு முடித்ததும் உங்கள் காதில் அதன் முதல் வரி ப்ளே பேக் செய்கிறதா? அதான் சிறந்த tune க்கு அடையாளம். 

பாடலின் இனிமையை ஒரு வார்த்தையில் சொன்னால்… மயிலிறகு! 

இந்த ஏ ஒன் பாட்டை தந்தவர் ஏ. மோசஸ். ஏகப்பட்ட ஃபேமஸ் ஆகிவிடுவார் விரைவில். சந்தேகமில்லை. 

மொழியின் அழகு வார்த்தைகளை பொறுக்கியெடுத்து எழுதியவர் கதிர் மொழி. இழைத்து இழைத்துப் பாடியவர்கள்: கௌரி லக்ஷ்மி  - ஹரி சரண்.

பாடல் லிங்க்:

https://www.youtube.com/watch?v=Q5y6hi52yX0