‘Nowhere’ Review (Spoiler Alert)
அந்த கர்ப்பிணிப் பெண் ஒரு கார்கோ ட்ரக்கில் மற்றவர்களுடன் கடத்தப்பட்டு தப்பிச் செல்கிறாள் நாட்டை விட்டு. வழியில் டிரக் நிறுத்தப்படுகிறது. திறக்கப்படுகிறது. துப்பாக்கியுடன் நுழைந்து பார்க்கிறான் அதிகாரி. சில சாமான்கள். அற்றம் தெரிகிறது. அற்றம் தானா? சந்தேகம் எழுகிறது. உள்ளே நடந்த அளவு வெளியே நடந்து பார்க்கிறான். பாதி டிரக்தான் வருகிறது. புரிந்துவிடுகிறது. 'ஷூட் தெம் ஆல்!' கட்டளை பிறக்கிறது. என்ன கொடுமையான காட்சி! எப்படி தப்புகிறாள் அந்தப் பெண்? தப்புகிறாளா என்ன?
‘Nowhere.’ (2023) அதன் வகையில் ஒரு அற்புதமான படம். நெட்ஃப்ளிக்ஸில்.
வயதானவர்களையும் குழந்தைகளையும் கர்ப்பிணிகளையும் காவு கொடுக்க தீர்மானிக்கிறது நாட்டைக் கைப்பற்றும் கூட்டம். தன் கர்ப்பிணி மனைவியைக் காப்பாற்ற துடிக்கும் கணவன். அவளுடன் ட்ரக்கில் மறைந்து தப்பிச் செல்லப்போனால்... அடுத்த காட்சியிலேயே அவளை விட்டு பிரித்து விடப் படுகிறான்.
இந்தப் படத்தைப் பார்த்தவர்கள் பாக்கியசாலிகள்… உயிர் பிழைக்க ஒரு வழியும் இல்லாதபோதும் போராடி மற்றொரு உயிரையும் பிழைக்க வைக்க முடியுமோ? எழுச்சியூட்டும் entertainer! நாலு ‘Titanic’ இன் கனம்!
சாவதன் உறுதிகள் உச்சத்தில் நிற்கையில்… நடுக் கடலில்… மிதக்கும் கன்டெய்னர்… உள்ளே குழந்தையிடம் அவள் முணுமுணுக்கிறாள் அந்தப் பாடலை...
“யாராவது உன்னிடம் சொன்னார்களா
நீ காணும் கனவுகள்
காலமும் இடமும் அற்றவை என்று?
உன் மனதில் மட்டுமே என்று?"
தொடர்ந்தொலிக்கும் அந்த ஸ்பானிஷ் பாடல்! (Rosalia வின் NANA Cap 9 Concepcion) ஒன்றிரண்டு வரிகளே. எந்த வார்த்தையும் புரியவில்லை என்றாலும் சுண்டியிழுக்கும் அதனுடைய பெருஞ்சோக இசை…! அப்பா! இசைக்கு மொழியேது, உணர்வுகள் மட்டுமே உண்டு. கனவுக்கு மனம் போலவே. அவள் சொல்வது மாதிரி.
துளை வழியே தெரியும் ஒளியை வைத்துக்கொண்டு விளையாடுகிறார் ஒளிப்பதிவாளர்.. ஆங்காங்கே ஓவிய ‘ஷாட்’களைத் தீட்டுகிறார். குறிப்பாக அந்த கன்டெய்னரின் உள்ளிருந்து கடல் வானத்தை காட்டும் பிரேம்கள்.
இறுதி காட்சியில் கிளர்ந்தெழும் அந்த ‘லா...லா... லா...லா..’ பி.ஜி.எம்., படம் முடிந்த 20 நிமிடத்திற்கு மேல் என் காதில் ஒலித்துக் கொண்டே இருந்தது. நிறுத்த முடியவில்லை.
