அவள் போட்ட கணக்கு…

அவள் போட்ட கணக்கு…

கே. பி. ஜனார்த்தனன்

(தமிழ்நாடு இ பேப்பர் காம் இதழில்.. 24 9 24)

பரக்கப் பரக்கத் தன் இருக்கையில் வந்து அமர்ந்தாள் ராஜி. டாக்டர் ரவிசங்கரின் அந்த இ.என்.டி. கிளினிக்கில் வேலை அவளுக்கு. வருகிற பேஷண்டுக்கு சீட்டு எழுதி டோக்கன் கொடுக்கணும்.

கொஞ்ச நேரம் தாமதம் ஆனாலும் டாக்டர் கோபித்துக் கொள்வார். பங்சுவாலிட்டி ரொம்ப முக்கியம் அவருக்கு.

தவிப்பாக இருந்தது மனதில். வீட்டில் தம்பி ரவி தனியே இருப்பான். “அக்கா, அக்கா இந்த நாலு கணக்கை போட்டு முடிக்கிற வரையாவது கூட இரேன்,” என்று கெஞ்சினான். டாக்டரின் கோபப் பார்வை கண்ணில் வந்து நிற்க உதறிவிட்டு ஓடிவந்தாள்.

கணக்கு என்றாலே அவனுக்கு சிம்ம சொப்பனம். ஆனால் புத்திசாலி. பக்கத்தில் இருந்து கொஞ்சம் தட்டிக் கொடுத்து உற்சாகப் படுத்தினால் போதும், மளமளவென்று போட்டு விடுவான் எல்லா கணக்கையும். கணக்குதான் என்றில்லை, ஆங்கிலம், தமிழ், விஞ்ஞானம் எதுவானாலும் சற்றே அவள் ஊக்குவித்தால் சாதித்து விடுவான். தாய் இல்லாத பையனுக்கு அக்காதான் எல்லாம். குடிகார அப்பாவை தலைவராக கொண்ட ஏழைக் குடும்பத்தின் பிரதிநிதியாக வேலைக்கு வந்தவள் ஆயிற்றே அவள்?

ஆனால் இரவு 9 மணி வரை கிளினிக்கில் இருக்க வேண்டும் அவள். அது மட்டுமா? இங்கே இன்னொரு பிரசினை இருந்தது.

“ஹாய் ராஜி!” என்ற குரல் நாராசமாய் ஒலித்தது காதில். வந்துவிட்டது அந்த பிரசினை.

ஒரு ஸ்டூலைத் தூக்கி அவள் எதிரில் போட்டு அமர்ந்து கொண்டான் மதன். டாக்டரின் மைத்துனன் அவன். “என்ன இன்னிக்கு ரஷ் ஏதும் இல்லை, ஃப்ரீயா தான் இருக்கே போல?”

ராஜி வாசலை எட்டிப் பார்த்தாள். ஏதாவது பேஷண்ட் வந்தாலாவது இவன்கிட்டேயிருந்து தப்பிக்கலாம்.

“ஒரு ஜோக் சொல்லட்டுமா? கேட்டவுடனே சிரிப்பு வந்திரும்…” என்று தொடங்கினான்.

இவன் தான் அந்த இன்னொரு பிரசினை. டாக்டரின் மைத்துனன் என்ற உரிமையில் தினமும் அங்கே ஆஜராகி விடுவான். பி.பி.எம். முடித்துவிட்டு வேலை கிடைக்காமல் சுற்றிக் கொண்டிருப்பவன். பெரும்பாலும் பெண்கள் பின்னால்.

வந்து உட்கார்ந்தான் என்றால் அவளை அசத்துவதற்காக அதையும் இதையும் பேசி... அதுவும் கூட்டம் இல்லை என்றால் அந்த தனிமையை உபயோகித்து ரொம்ப தாராளமாக பேச ஆரம்பித்து விடுவான். டாக்டர் மனைவியின் செல்லத் தம்பியாச்சே, இவனைப் பற்றிப் புகார் செய்தால் இருக்கிற வேலையும் போய்விடுமே என்கிற கவலை அவளுக்கு.

அந்த நேரம் இரண்டு நோயாளிகள் வந்து விட, அவனிடமிருந்து தற்காலிகமாக விடுதலை கிடைத்தது. அப்போதுதான் அந்த யோசனை மனதில்… டாக்டரின் அறையில் நுழைந்தாள். தான் கேட்க வந்ததை மெல்லக் கேட்டு விட்டாள்.

“அதற்கென்ன, ஓகே!” பச்சைக்கொடி காட்டிவிட்டார் அவர்.

^^ ^^ ^^

மறுநாள் மாலை. கிளினிக்கில்…

“ஏழாவது கணக்கை போட்டுட்டியா? சூப்பர்! இப்ப எட்டாவதைப் பார்த்து ஸ்டெப் எழுது,” என்று தம்பிக்கு சொல்லிக் கொண்டு அடுத்த டோக்கனை எடுத்து வைத்தாள் ராஜி. பக்கத்தில் ஒரு ஸ்டூலில் உட்கார்ந்து பாடத்தை எழுதிக் கொண்டிருந்தான் ரவி.

“ஹாய்!” என்று உள்ளே நுழைந்த மதன் இந்த திடீர் சூழ்நிலை மாற்றத்தால் தாக்குண்டு அதிர்ந்து நின்றான்.

தன் தம்பியையும் தன்னுடன் அழைத்து வந்து ஒரு ஓரத்தில் உட்கார்த்தி வைத்துக் கொள்ள பெர்மிஷன் கேட்டு வாங்கி ஒரே ஐடியாவில் இரண்டு பிரசினைக்கு தீர்வு கண்டுபிடித்துவிட்ட தன் சாதுரியத்தை தனக்குள் வியந்து கொண்டாள் ராஜி.

><><><

காதுக்கு ஏ.ஸி.

அவருடைய அப்பா மட்டும் மகனின் நம்பிக்கையை நம்பாமல் ஜோசியர் சொன்னதைக் காதில் போட்டிருந்தால் அறுபதுகளில் காதுக்கு அதிசுகம் அளித்த அந்த அற்புதப் பின்னணி குரல்களின் இனிமையில் இருபது பர்செண்டை இழந்திருப்போம். பி பி ஶ்ரீனிவாஸின் மயக்கும் “மயக்கமா?” குரல் நமக்குக் கிடைத்திருக்காது.

பி.பி.ஶ்ரீ… காதுக்கு ஏ.ஸி. இன்று பிறந்த நாள்...

ஆர் கே நாராயணனின் ‘மிஸ்டர் சம்பத்’ நாவலை மூன்று மொழியில் தயாரித்துக் கொண்டிருந்த நல் வேளையில் ஜெமினி வாசனிடம் முகமது ரஃபியின் பாடல் ஒன்றை அவர் பாடிக் காட்ட ஓகே ஆயிற்று. எடுத்த எடுப்பிலேயே கீதா தத், ஷம்ஷத் பேகமுடன் பாட வாய்ப்பு.

தமிழில் முதல் பாடல் ‘ஜாதகம்’ படத்தில் கோவர்த்தனம் இசையில் (அவருக்கும் அதுதான் முதல் படம்) “மூடநம்பிக்கையாலே பல கேடு விளையும் மனிதா..”

ரசிகர்களை கவர்ந்த முதல் பாடல் “அவன் அல்லால் புவி மேலே அணுவும் அசையாது…” (பிரேம பாசம் - ராஜேஸ்வர ராவ்)

பிரபலமானது “ஒன்று சேர்ந்த அன்பு மாறுமா?” (மக்களை பெற்ற மகராசி - மகாதேவன்) “இன்பம் பொங்கும் வெண்ணிலா வீசுதே…” (கட்டபொம்மன் - ராமநாதன்) “அன்பு மனம் கனிந்த பின்னே அச்சம் தேவையா..” (ஆளுக்கொரு வீடு - விஸ்வநாதன்-ராமமூர்த்தி) “பண்ணோடு பிறந்தது தாளம்..” (விடிவெள்ளி - ஏ.எம்.ராஜா) “மாலையில் மலர் சோலையில்…” (அடுத்த வீட்டுப் பெண் - ஆதி நாராயண ராவ்) "மலரோடு விளையாடும் தென்றலே வாராய்.." (தெய்வ பலம் - அஸ்வத்தாமா)

மிகப் பிரபலமானது 1961 இல், அந்த இரண்டு பாடல்களால்! “காலங்களில் அவள் வசந்தம்...:” “காற்று வெளியிடை கண்ணம்மா…” ஜெமினிக்கு பாடும் ஜெம் குரல் ஆனார்.

அப்புறம்? நானும் சொல்லப் போவதில்லை. நீங்களும் கேட்கப்போவதில்லை. நாடறிந்த பாடல்கள்! நாம் அறிந்த கானங்கள்!

ஏ.எம்.ராஜாவின் மென்மையும், டி.எம்.எஸ்ஸின் தெளிவும், லோகநாதனின் நெளிவும், கண்டசாலாவின் உருக்கமும்! நாலும் இவர் நாவில்!

பானுமதியிலிருந்து பாம்பே ஜெயஸ்ரீ வரை, லதா மங்கேஷ்கரிலிருந்து ஜமுனாராணி வரை எல்லோருடனும் பாடிவிட்டார்.

கானமிசைப்பது கதாநாயகனுக்கு என்றாலும் ஆர்ப்பாட்டங்களோ அனாவசிய எக்காளங்களோ இவர் பாடலில் இரா. அவரைப் போலவே அவர் பாடலும்! Gentle!

ஒளிந்து கிடக்கும் முத்துக்களைப் பொறுக்குவதானால் முதலில் வருவது விஸ்வநாதன் ராமமூர்த்தி இசையில் ‘தென்றல் வீசும்’ படத்தின் “அழகான மலரே.. அறிவான பொருளே..” இடையிசையில் வீணையும் அவர் குரலும் இழைந்து இழைந்து கீழிறங்கும் அழகே அழகு!

தனித்து நிற்கும் பாடல்களைச் சொல்லிவிட வேண்டும். “ஒருத்தி ஒருவனை நினைத்து விட்டால்..” பாடலில் ஒவ்வொரு வார்த்தையில் பதில் மட்டும் பாடும் அழகும் குழைவும்.

“முள்ளில் ரோஜா…”வில் (கலைக் கோவில்) "தா...தா.. ஆ..." என்று இருபது செகண்டுக்கு ஆலாபனை செய்யும் மெருகு...

கேட்டதும் மறந்து விடுகிற பாடலா அது? “கதையைக் கேட்டதும் மறந்துவிடு… கண்ணீர் வந்தால் துடைத்துவிடு..”? (நீங்காத நினைவு)

இளைய ராஜா இசையில் இனிமையாக... “தென்றலே நீ பேசு..” (கடவுள் அமைத்த மேடை)

ஜாலி பாடல்களும் வெளுத்து வாங்குவார் என்பதற்கு “ஜாவ்ரே ஜா… இந்த கேட்டுக்கு நீ ராஜா..” (குமரிப் பெண்) உதாரணம். தெலுங்கு "என்ன வேகம் நில்லு பாமா..." பாடலில் எடுக்கும் வேகம்! “மாடி மேலே மாடி கட்டி.."யவர்.

“அவள் பறந்து போனாளே..”வில் (பார் மகளே பார்) அவர் குரல் கம்பீரமாக ஒலிக்கிறது என்றால் இவர் குரல் காந்தமாக இழுக்கிறது. "பொன்னொன்று கண்டோம்..."! (படித்தால் மட்டும் போதுமா?)

அழியா வரம் பெற்ற அவர் டூயட்டுகளைச் சொல்லாமல் கழியாது இந்த 'நாளாம் நாளாம் திருநாள்'! "பொதிகை மலை உச்சியிலி"ருந்து புறப்பட்டால்... "நிலவே உன்னை நெருங்கி" விடலாம். அந்த "அனுபவம் புதுமை..."!

லதா மங்கேஷ்கருடன் ‘நானும் ஒரு பெண்’ இந்தியில் “Chandha Se Hoga Wo Pyaara..” என்று பாடி இந்தி ரசிகர்களையும் தன் குரலால் கட்டிப் போட்டார். கன்னடத்திலும் ராஜ்குமார் தன் சொந்தக் குரலில் பாட ஆரம்பிக்குமுன் அவரது ஆஸ்தான பாடகராக...

“நினைப்பதெல்லாம் நடந்துவிட்டாலி"ல் ஆரம்பித்தால் “மனிதன் என்பவன் தெய்வமாகலாம்..”, “ஏதோ மனிதன் பிறந்துவிட்டான்..”(பனித்திரை) விமரிசையாகக் கொண்டாட வரிசையாக தத்துவப் பாடல்கள்!

சிவாஜிக்குப் பாடிய “என்றும் துன்பமில்லை…” (புனர் ஜென்மம்) என்றும் உருக வைப்பது என்றால் எம் ஜி ஆருக்குப் பாடிய “பால் வண்ணம் பருவம் கண்டு…” (பாசம்) என்றும் மயங்க வைப்பது. “ரோஜா மலரே ராஜகுமாரி..” யையும் இவரையும் பிரித்து ரசிக்க முடியாது. மற்றிரண்டு: “வளர்த்த கலை மறந்துவிட்டாள்…” “சின்னச் சின்ன கண்ணனுக்கு..”

விஸ்வநாதன் ராமமூர்த்தி இசையமைத்த ‘பந்த பாசம்' படப் பாடலின் இறுதியில் “இதழ் மொட்டு விரிந்திட…” என்று இவரும் சுசீலாவும் ஒரே நேரத்தில் இரு ட்யூனில் இணைந்து பாடும்போது அடடா என்ன அழகு!

குரலில் என்னதான் சொக்குப்பொடி வைத்திருப்பாரோ, நாயகி உருகுவதற்குள் நாம உருகிடறோம், “காதல் நிலவே... கண்மணி ராதா..”. என்றோ “நிலவுக்கு என் மேல். என்னடி கோபம்..” என்றோ அவர் குழையும்போது! “தோள் கண்டேன்... தோளே கண்டேன்…” என்றும் “கண்படுமே... பிறர் கண்படுமே…” என்றும் அவர் அடுக்கும்போது! “ஏன் சிரித்தாய் என்னைப் பார்த்து?” என்றோ “உங்க பொன்னான கைகள் புண்ணாகலாமா உதவிக்கு வரலாமா?” என்றோ கேட்கும்போது! ”உன்னழகைக் கண்டு கொண்டால்..” என்றோ "மௌனமே பார்வையால் ..." என்றோ தொடங்கிவிட்டால் டோட்டல் சரண்டர்!

‘நான் அவனில்லை’யில் ஜெமினிக்காக சில வரி இந்தியில் பாடினார். (“நான் சின்னஞ்சிறு பிள்ளை..”) ‘தவப்புதல்வன்’ படத்தில் “உலகின் முதல் இசை தமிழ் இசையே..” என்று சிவாஜிக்கு டி.எம்.எஸ் பாட, திக்குறிச்சிக்காக “Sangeeth Bhulonki Baghiya Hai..” என்று ஹிந்தியில் இவர் பாடும் வரிகளும் இவர் எழுதியதுதாம். ‘நண்டு’ படத்தில் ரெண்டு இந்திப் பாடலும் கூட எழுதியிருக்கிறார்.(“Kaise Kahun...“”Hum Akele..”) இன்னும், ‘வறுமையின் நிறம் சிவப்பு’ படத்தில் ஶ்ரீதேவி பாடும் “Tu Hai Raja...” தெரிந்த எட்டு மொழியிலும் பாட்டு எழுதி இருக்கிறார்.

எண்பதை நெருங்கும் போதும் 'பண்'பதை நிறுத்தவில்லை. யுவன் இசையில் ‘செவன் ஜி ரெயின்போ காலனி’யிலும் ஜி.வி.பிரகாஷ் இசையில் ‘ஆயிரத்தில் ஒருவனி'லும்.

அவர் பாடல்களிலேயே எனக்குப் பிடித்தது… மற்றொரு பிரபல பின்னணிப் பாடகர் ஏ. எம். ராஜா மெட்டமைத்த ‘ஆடிப் பெருக்கு’ படப்பாடல் அது. P. B.S. குரல் மனதின் ஆழத்திற்கு ஊடுருவிச் செல்லும். .

“புரியாது... புரியாது…

வாழ்க்கையின் ரகசியம் புரியாது...

வளரும் ஆசைக்கு அளவேது…

முடிவேது முடிவேது

முடிந்தபின் உலகம் நமக்கேது

முடிந்ததை நினைத்தால் பயனேது…”

கார்போ பேசுகிறார்...

‘நடிகை கார்போ பேசுகிறார்!’ என்று விளம்பரப்படுத்தப்பட்டது ‘Anna Christie’ என்ற அந்தப் படம். மௌனப் பட உலகின் ராணியாக திகழ்ந்த Greta Garbo முதல் முறையாக அந்தப்படத்தில் தன் முதல் வசனத்தை 'பேசியதை'க் கேட்டார்கள் ரசிகர்கள். “எனக்கொரு விஸ்கி கொடு. கூடவே ஜிஞ்சர் ஏல்!... பாரு, கஞ்சத்தனமா ஊத்தாதே!”

அவருக்குப் பெயரும் வாங்கித் தந்த படம் அது. 20 வருடத்துக்கு முன், தான் கைவிட்டுச் சென்ற மகளிடமிருந்து தந்தைக்கு ஒரு கடிதம் வருகிறது. தயாராகிறார் வரவேற்க. அவள் வருகிறாள். உற்சாகமான இளம்பெண்ணாக அல்ல. உடலும் மனமும் பாதிக்கப் பட்டவளாக. மினஸோட்டா வயல்களில் வேலை செய்து களைத்தவளாக. சிவப்பு விளக்கு விடுதியில் ரெண்டு வருடங்களைக் கழிக்க நேர்ந்தவளாக. தந்தையின் நண்பன் மாலுமி மாட் அவளைக் காதலிக்கிறான். எப்படிச் சொல்வது தன் பூர்வ கதையை அவர்களிடம்? சொல்ல முடியாமல் தவிக்கிறாள்… என்று போகிறது கதை.

Greta Garbo… செப்.18. பிறந்த நாள்! (1905 - 1990)

டிபார்ட்மெண்ட் ஸ்டோரில் வேலை பார்த்துக் கொண்டிருந்த டீனேஜ் பெண் அவர். கடைக்காரர் தயாரித்த விளம்பரப் படத்தில் காட்டிய முகத்தை ஒரு டைரக்டர் பார்த்துவிட்டுத் தன் படத்தில் சின்ன வேடம் கொடுக்க, நடிகையானார். உலகின் மிக அழகிய பெண் என்று கின்னஸ் ஒருமுறை சொன்னது இவரை…

தனியே ஒரு படத்துக்காக வாங்காத ஆஸ்கரை தன் மொத்த பங்களிப்புக்காக இவர் பெற்றது 1954-இல்.

காலை 9 மணிக்கு ஷூட்டிங் என்றால் சரியாக 9.00 மணிக்கு மேக்அப்புடன் முதல் ஷாட்டுக்குத் தயாராக இருப்பார். அதேபோல் சரியாக மாலை 5 மணிக்கு, இன்னும் அஞ்சு நிமிஷ வேலைதான் என்று சொன்னாலும், ஸாரி, பைபை என்று கிளம்பிப் போய்க்கொண்டே இருப்பார். செட்டில் பார்வையாளர்களுக்கு கண்டிப்பாக அனுமதி இல்லை. சில சமயம் டைரக்டரையே வெளியே அனுப்பி விடுவதும் உண்டு. அப்பத்தான் அற்புத முகபாவங்களை இயற்கையாக என் முகம் காட்ட முடிகிறது என்பாராம்.

தன்னை விட்டுப் பிரிந்த கணவனை மீண்டும் அடைவதற்காக மீண்டும் அவனை சந்திக்கிறாள்அவள். தானே தன்னுடைய ட்வின் சிஸ்டர் என்று சொல்லிக்கொண்டு அறிமுகமாகி மாடர்ன் பெண்ணாக அவனை கவருகிறாள். ஜெயிக்கிறாளா என்பதுதான் அவரது கடைசிப் படத்தின் (‘Two Faced Woman’ 1941) கதை. சவாலாக அமைந்த, ஜெயித்த படம் ‘அன்னா கரீனினா’.

1949-இல் மீண்டும் திரைக்கு முயன்றார். ஃபிலிம் டெஸ்ட் எடுத்தார். ஏனோ நடக்கவில்லை. புகழ் காலம் முடிந்ததை புன்னகையுடன் ஏற்றுக் கொண்டார். ‘நீங்கதானே கிரேட்டா கார்போ?’ என்று கேட்ட ரசிகரிடம், ‘ஆமா, நான் தான் கிரேட்டோ கார்போவா இருந்தேன்,’ என்றாராம்.

தனிமை விரும்பியான இவருக்குத் திருமணத்தில் நம்பிக்கை இல்லை. ‘நம்பமுடியாத அளவுக்கு போர்,’ என்கிறார் ஹாலிவுட்டை.

வேறு?

'தொடர்ந்து புன்னகையை முகத்தில் வைத்துக் கொண்டிருப்பவர்கள் உள்ளே பயங்கரமான முரட்டுத்தனத்தை கொண்டிருப்பார்கள்.'

'அதை வைத்து என்ன செய்வது என்பது மட்டும் தெரியுமானால் வாழ்க்கை எத்தனை அற்புதமாக இருக்கும்!'

'ஹாலிவுட்டுக்கு வர நினைப்பவர்களுக்கு அதன் சிரமங்கள் தெரிவதில்லை.' (இது ஆல் லிவுட்டுக்கும் பொருந்தும், இல்லையா?)