அவருடைய அப்பா மட்டும் மகனின் நம்பிக்கையை நம்பாமல் ஜோசியர் சொன்னதைக் காதில் போட்டிருந்தால் அறுபதுகளில் காதுக்கு அதிசுகம் அளித்த அந்த அற்புதப் பின்னணி குரல்களின் இனிமையில் இருபது பர்செண்டை இழந்திருப்போம். பி பி ஶ்ரீனிவாஸின் மயக்கும் “மயக்கமா?” குரல் நமக்குக் கிடைத்திருக்காது.
பி.பி.ஶ்ரீ… காதுக்கு ஏ.ஸி. இன்று பிறந்த நாள்...
ஆர் கே நாராயணனின் ‘மிஸ்டர் சம்பத்’ நாவலை மூன்று மொழியில் தயாரித்துக் கொண்டிருந்த நல் வேளையில் ஜெமினி வாசனிடம் முகமது ரஃபியின் பாடல் ஒன்றை அவர் பாடிக் காட்ட ஓகே ஆயிற்று. எடுத்த எடுப்பிலேயே கீதா தத், ஷம்ஷத் பேகமுடன் பாட வாய்ப்பு.
தமிழில் முதல் பாடல் ‘ஜாதகம்’ படத்தில் கோவர்த்தனம் இசையில் (அவருக்கும் அதுதான் முதல் படம்) “மூடநம்பிக்கையாலே பல கேடு விளையும் மனிதா..”
ரசிகர்களை கவர்ந்த முதல் பாடல் “அவன் அல்லால் புவி மேலே அணுவும் அசையாது…” (பிரேம பாசம் - ராஜேஸ்வர ராவ்)
பிரபலமானது “ஒன்று சேர்ந்த அன்பு மாறுமா?” (மக்களை பெற்ற மகராசி - மகாதேவன்) “இன்பம் பொங்கும் வெண்ணிலா வீசுதே…” (கட்டபொம்மன் - ராமநாதன்) “அன்பு மனம் கனிந்த பின்னே அச்சம் தேவையா..” (ஆளுக்கொரு வீடு - விஸ்வநாதன்-ராமமூர்த்தி) “பண்ணோடு பிறந்தது தாளம்..” (விடிவெள்ளி - ஏ.எம்.ராஜா) “மாலையில் மலர் சோலையில்…” (அடுத்த வீட்டுப் பெண் - ஆதி நாராயண ராவ்) "மலரோடு விளையாடும் தென்றலே வாராய்.." (தெய்வ பலம் - அஸ்வத்தாமா)
மிகப் பிரபலமானது 1961 இல், அந்த இரண்டு பாடல்களால்! “காலங்களில் அவள் வசந்தம்...:” “காற்று வெளியிடை கண்ணம்மா…” ஜெமினிக்கு பாடும் ஜெம் குரல் ஆனார்.
அப்புறம்? நானும் சொல்லப் போவதில்லை. நீங்களும் கேட்கப்போவதில்லை. நாடறிந்த பாடல்கள்! நாம் அறிந்த கானங்கள்!
ஏ.எம்.ராஜாவின் மென்மையும், டி.எம்.எஸ்ஸின் தெளிவும், லோகநாதனின் நெளிவும், கண்டசாலாவின் உருக்கமும்! நாலும் இவர் நாவில்!
பானுமதியிலிருந்து பாம்பே ஜெயஸ்ரீ வரை, லதா மங்கேஷ்கரிலிருந்து ஜமுனாராணி வரை எல்லோருடனும் பாடிவிட்டார்.
கானமிசைப்பது கதாநாயகனுக்கு என்றாலும் ஆர்ப்பாட்டங்களோ அனாவசிய எக்காளங்களோ இவர் பாடலில் இரா. அவரைப் போலவே அவர் பாடலும்! Gentle!
ஒளிந்து கிடக்கும் முத்துக்களைப் பொறுக்குவதானால் முதலில் வருவது விஸ்வநாதன் ராமமூர்த்தி இசையில் ‘தென்றல் வீசும்’ படத்தின் “அழகான மலரே.. அறிவான பொருளே..” இடையிசையில் வீணையும் அவர் குரலும் இழைந்து இழைந்து கீழிறங்கும் அழகே அழகு!
தனித்து நிற்கும் பாடல்களைச் சொல்லிவிட வேண்டும். “ஒருத்தி ஒருவனை நினைத்து விட்டால்..” பாடலில் ஒவ்வொரு வார்த்தையில் பதில் மட்டும் பாடும் அழகும் குழைவும்.
“முள்ளில் ரோஜா…”வில் (கலைக் கோவில்) "தா...தா.. ஆ..." என்று இருபது செகண்டுக்கு ஆலாபனை செய்யும் மெருகு...
கேட்டதும் மறந்து விடுகிற பாடலா அது? “கதையைக் கேட்டதும் மறந்துவிடு… கண்ணீர் வந்தால் துடைத்துவிடு..”? (நீங்காத நினைவு)
இளைய ராஜா இசையில் இனிமையாக... “தென்றலே நீ பேசு..” (கடவுள் அமைத்த மேடை)
ஜாலி பாடல்களும் வெளுத்து வாங்குவார் என்பதற்கு “ஜாவ்ரே ஜா… இந்த கேட்டுக்கு நீ ராஜா..” (குமரிப் பெண்) உதாரணம். தெலுங்கு "என்ன வேகம் நில்லு பாமா..." பாடலில் எடுக்கும் வேகம்! “மாடி மேலே மாடி கட்டி.."யவர்.
“அவள் பறந்து போனாளே..”வில் (பார் மகளே பார்) அவர் குரல் கம்பீரமாக ஒலிக்கிறது என்றால் இவர் குரல் காந்தமாக இழுக்கிறது. "பொன்னொன்று கண்டோம்..."! (படித்தால் மட்டும் போதுமா?)
அழியா வரம் பெற்ற அவர் டூயட்டுகளைச் சொல்லாமல் கழியாது இந்த 'நாளாம் நாளாம் திருநாள்'! "பொதிகை மலை உச்சியிலி"ருந்து புறப்பட்டால்... "நிலவே உன்னை நெருங்கி" விடலாம். அந்த "அனுபவம் புதுமை..."!
லதா மங்கேஷ்கருடன் ‘நானும் ஒரு பெண்’ இந்தியில் “Chandha Se Hoga Wo Pyaara..” என்று பாடி இந்தி ரசிகர்களையும் தன் குரலால் கட்டிப் போட்டார். கன்னடத்திலும் ராஜ்குமார் தன் சொந்தக் குரலில் பாட ஆரம்பிக்குமுன் அவரது ஆஸ்தான பாடகராக...
“நினைப்பதெல்லாம் நடந்துவிட்டாலி"ல் ஆரம்பித்தால் “மனிதன் என்பவன் தெய்வமாகலாம்..”, “ஏதோ மனிதன் பிறந்துவிட்டான்..”(பனித்திரை) விமரிசையாகக் கொண்டாட வரிசையாக தத்துவப் பாடல்கள்!
சிவாஜிக்குப் பாடிய “என்றும் துன்பமில்லை…” (புனர் ஜென்மம்) என்றும் உருக வைப்பது என்றால் எம் ஜி ஆருக்குப் பாடிய “பால் வண்ணம் பருவம் கண்டு…” (பாசம்) என்றும் மயங்க வைப்பது. “ரோஜா மலரே ராஜகுமாரி..” யையும் இவரையும் பிரித்து ரசிக்க முடியாது. மற்றிரண்டு: “வளர்த்த கலை மறந்துவிட்டாள்…” “சின்னச் சின்ன கண்ணனுக்கு..”
விஸ்வநாதன் ராமமூர்த்தி இசையமைத்த ‘பந்த பாசம்' படப் பாடலின் இறுதியில் “இதழ் மொட்டு விரிந்திட…” என்று இவரும் சுசீலாவும் ஒரே நேரத்தில் இரு ட்யூனில் இணைந்து பாடும்போது அடடா என்ன அழகு!
குரலில் என்னதான் சொக்குப்பொடி வைத்திருப்பாரோ, நாயகி உருகுவதற்குள் நாம உருகிடறோம், “காதல் நிலவே... கண்மணி ராதா..”. என்றோ “நிலவுக்கு என் மேல். என்னடி கோபம்..” என்றோ அவர் குழையும்போது! “தோள் கண்டேன்... தோளே கண்டேன்…” என்றும் “கண்படுமே... பிறர் கண்படுமே…” என்றும் அவர் அடுக்கும்போது! “ஏன் சிரித்தாய் என்னைப் பார்த்து?” என்றோ “உங்க பொன்னான கைகள் புண்ணாகலாமா உதவிக்கு வரலாமா?” என்றோ கேட்கும்போது! ”உன்னழகைக் கண்டு கொண்டால்..” என்றோ "மௌனமே பார்வையால் ..." என்றோ தொடங்கிவிட்டால் டோட்டல் சரண்டர்!
‘நான் அவனில்லை’யில் ஜெமினிக்காக சில வரி இந்தியில் பாடினார். (“நான் சின்னஞ்சிறு பிள்ளை..”) ‘தவப்புதல்வன்’ படத்தில் “உலகின் முதல் இசை தமிழ் இசையே..” என்று சிவாஜிக்கு டி.எம்.எஸ் பாட, திக்குறிச்சிக்காக “Sangeeth Bhulonki Baghiya Hai..” என்று ஹிந்தியில் இவர் பாடும் வரிகளும் இவர் எழுதியதுதாம். ‘நண்டு’ படத்தில் ரெண்டு இந்திப் பாடலும் கூட எழுதியிருக்கிறார்.(“Kaise Kahun...“”Hum Akele..”) இன்னும், ‘வறுமையின் நிறம் சிவப்பு’ படத்தில் ஶ்ரீதேவி பாடும் “Tu Hai Raja...” தெரிந்த எட்டு மொழியிலும் பாட்டு எழுதி இருக்கிறார்.
எண்பதை நெருங்கும் போதும் 'பண்'பதை நிறுத்தவில்லை. யுவன் இசையில் ‘செவன் ஜி ரெயின்போ காலனி’யிலும் ஜி.வி.பிரகாஷ் இசையில் ‘ஆயிரத்தில் ஒருவனி'லும்.
அவர் பாடல்களிலேயே எனக்குப் பிடித்தது… மற்றொரு பிரபல பின்னணிப் பாடகர் ஏ. எம். ராஜா மெட்டமைத்த ‘ஆடிப் பெருக்கு’ படப்பாடல் அது. P. B.S. குரல் மனதின் ஆழத்திற்கு ஊடுருவிச் செல்லும். .
“புரியாது... புரியாது…
வாழ்க்கையின் ரகசியம் புரியாது...
வளரும் ஆசைக்கு அளவேது…
முடிவேது முடிவேது
முடிந்தபின் உலகம் நமக்கேது
முடிந்ததை நினைத்தால் பயனேது…”
