Tuesday, November 17, 2026
உதட்டிலிருந்து...
Monday, November 16, 2026
25 மொழிகளில்....
‘என் தாத்தா ஜெரோனிமோ கதைகள் சொல்வார்... மரணம் தன்னை நெருங்குவதாக உணர்ந்ததும் அவர் முற்றத்தில் உள்ள மரங்களையெல்லாம் ஒவ்வொன்றாக கட்டித்தழுவி குட்பை சொன்னார். ஏனென்றால் அவற்றையெல்லாம் தான் இனிமேல் பார்க்க முடியாது என்று அவருக்குத் தெரிந்ததால்! வாழ்க்கையை முழுவதுமாக அனுபவிக்க வேண்டுமா? எதுவுமே எப்போதும் நீடிப்பதில்லை என்பதையும் எதையும் சும்மா வந்ததாக எடுத்துக் கொள்ளக்கூடாது என்பதையும் நினைவில் வைத்துக்கொள்ள வேண்டும். இப்படிச் செய்வதன் மூலம் நமக்கு கிடைத்திருக்கிற எல்லாவற்றுக்கும் நன்றியுடனும் சந்தோஷத்துடனும் நாம் இருக்க முடிகிறது.’
Friday, November 13, 2026
ஆயிரம் கேள்வி...
Wednesday, November 11, 2026
வானம் நீலமாக ...
Tuesday, November 10, 2026
இல்லாத வீடு இல்லை...
Saturday, November 7, 2026
‘காற்றோடு போயாச்சு..’
(ஆனந்த விகடன் 2006 தீபாவளி மலரில் ஓவிய மேதை மாதவன் அவர்கள், புகழ்பெற்ற ‘உமா’ பத்திரிகைக்கு வரைந்த பிரபல அட்டைப்பட ஓவியங்களுக்கான சிறுகதைகளை எழுத்தாளர்களிடம் வாங்கி வெளியிட்டிருந்தார்கள். எனக்குத் தரப்பட்ட படம் இது. நான் எழுதிய ‘காற்றோடு போயாச்சு..’ என்ற கதை அந்த விகடன் தீபாவளி மலரில்! நன்றி: ஆனந்த விகடன்.)
Friday, November 6, 2026
மட்டற்ற உயரத்துக்கு...
Wednesday, November 4, 2026
பார்வைகள் ...
தேனையும் வெல்லும்...
Tuesday, November 3, 2026
22 வருடங்களாக...
Monday, November 2, 2026
30 வயதுக்கு மேல் ...
ஏகாந்தமாக குதிரையில் சவாரி செய்து கொண்டிருக்கிறாள் அந்த லேடி. குதிரை வழியில் மக்கர் பண்ணுகிறது. ஆளற்ற வனாந்திர பகுதி! என்ன செய்வது? விழிக்கிறாள். அந்த நேரம் அங்கே வரும் இளம் ஷெரீஃப் அதன் காலைப் பார்த்து, அடிபட்ட இந்த குதிரையால் இனி நடக்க முடியாது என்று தன் குதிரையில் ஏற்றிக்கொண்டு செல்வதாக சொல்கிறார்.
Friday, October 30, 2026
இதற்காகத்தானா...
இதற்காகத்தானா...
(அன்புடன் ஒரு நிமிடம் - 5)
'அமுதம்' மே. 2012 இதழில்...
நண்பன் தியாகு வீட்டில் இருந்தான் வினோத். ஒரே ப்ராஜெக்டில் தற்போது இருவரும். அதைப்பற்றித்தான் ஏதோ பேசிக் கொண்டிருந்தார்கள். உள்ளே தியாகுவின் மனைவி சித்ரா காபி தயாரித்துக் கொண்டிருந்தாள். மகன் ரவீன் விளையாடிக் கொண்டு…
“...எப்படியும் அந்த டேட்டாவை நாளைக்குள்ளே வாங்கிடணும்…” சொல்லிக் கொண்டிருந்தான் தியாகு. பலத்த சத்தம் கேட்டுத் திரும்பிப் பார்த்தான். ரவீன் தான் தன் கையிலிருந்த கார் பொம்மையை தூக்கி எறிந்தது. எழுந்து சென்ற தியாகு அவனை ஒரு அதட்டல் போட்டுவிட்டு வந்து உட்கார்ந்தான். “இவன் இப்படித்தான் திடீர்னு எதையாவது தூக்கி எறிவான்.”
பேச்சு தொடர்ந்தது. கொஞ்ச நேரம் பேசுவதற்குள் ரவீன் அழ ஆரம்பித்தான். காலில் எதையோ போட்டுவிட்டான்போல. ஓ’வென்று அழுகை. எழுந்து சென்ற தியாகு அவனை லேசாய் கடிந்து விட்டு எடுத்து வந்து தன் பக்கத்தில் உட்கார வைத்துக் கொண்டான். விளையாட ஒரு புது பொம்மையையும் கொடுத்தான்.
பார்த்துக் கொண்டிருந்த வினோத், “பாருடா அவன் ஏன் அழறான்னா…” என்று தொடங்கவும் அவன் செல் அலறியது. “என்னங்க, தண்ணீர் வரலை குழாயில்..” என்றவள் யமுனா, அவன் மனைவி. “வந்து பார்க்கிறேன்,” என்றான்.
அவர்கள் ப்ராஜெக்டை பற்றி பேச ஆரம்பித்தார்கள். கொஞ்ச நேரத்தில் விளையாடிக் கொண்டிருந்த ரவீன் இவன் சட்டையைப் பிடித்து பின்னாலிருந்து இழுக்க, இவனால் தொடர்ந்து பேச முடியாது போயிற்று. கோபம் தலைக்கு மேல் ஏறிற்று. “சித்ரா, வந்து இவனை கொஞ்சம் உள்ளே எடுத்துப் போயேன்,” என்று குரல் கொடுத்தான், “என்னமோ தெரியலே, ரெஸ்ட்லெஸ்ஸா இருக்கான்.”
வினோத் சொன்னான்: “உனக்கு ஒண்ணு தெரியுமா? ரவீன் ஏன் இப்படி பண்ணறான்னு யோசிச்சியா? எல்லாமே காரணத்தோடுதான்! உன் கவனத்தை தன்பால் ஈர்க்கத்தான் அப்படியெல்லாம் செய்யறான். ஏன்னா நீ அவனை கவனிக்காம என்கிட்ட பேசிட்டிருக்கே. அவன் அம்மா காப்பி போட போயிட்டா. அதான் இப்படி எல்லாம் பண்ணி உங்களை அவன்கிட்ட இழுக்கிறான்!” என்று அதை விளக்கினதும் கேட்டுக் கொண்டிருந்த தம்பதிகள் முகத்தில் பிரகாசம். “அட சரியாச் சொல்லிட்டே!” என்ற தியாகு மனைவியிடம், “காபி எல்லாம் அப்புறம் போடலாம், நாங்க பேசி முடிக்கிறவரை ரவீனை நீ பார்த்துக்க!” என்று அவளிடம் பையனை ஒப்படைத்தான்.
நண்பர்கள் ப்ராஜெக்ட் விஷயம் தொடரலாயினர். அப்போது மறுபடி செல்லில் யமுனா அழைத்தாள். “என்னங்க அபார்ட்மெண்ட் காம்ப்ளக்ஸில் ஆயுத பூஜை கொண்டாடறதை பற்றி பேச வந்திருக்கிறாங்க. உடனே வாங்க.”
“ரைட், அப்புறம் பேசலாம்டா!” புறப்பட்டான் வினோத்.
“பாவம் முக்கியமான விஷயம் டிஸ்கஸ் பண்ணணும்னு வந்து உட்கார்ந்தார். பாதியிலே போகும்படி ஆகிவிட்டதே?” என்று வருந்தினாள் உள்ளிருந்து வந்த சித்ரா. “என்ன பிரச்சனையாம்?”
சொன்னான். ஒரு நிமிடம் யோசித்தாள் சித்ரா. “இதை அவங்களே சமாளிச்சிருக்கலாமே!”
அவள் தோளில் சாய்ந்திருந்த ரவீனை பார்த்தான் தியாகு. “எல்லாமே காரணத்தோடுதான்!” என்றான்.













