அந்த ஒரு காட்சி...

அந்த ஒரு காட்சி! ‘DOROTHY’

The subtle art of film making....

வேறு வழி தெரியாத சுப்பு கார்த்தியின் அம்மாவை தினசரி அவள் செல்லும் வழியில் யாருக்கும் தெரியாமல் சந்தித்து, ‘கார்த்தியிடம் என்னை அழைத்துப் போகச் சொல்லு,’ என்று சொல்லுகிற காட்சி.

சுப்புவை பார்த்ததும் அவள் அடையப் போகும் அதிர்ச்சி. என்ன சொல்வாள்? அவனுக்குத் தெரியாது. எப்படியாவது விஷயத்தை சொல்லிவிட வேண்டும் கார்த்திக்கு. இது சுப்புவின் நிலை.

அவள்? சுப்புவை திடீரென்று அந்த நிலையில் பார்க்கிறாள். அந்த அதிர்ச்சியை அவள் தாங்கிக்கொள்ள வேண்டும். மீறிக்கொண்டு அவளிடமிருந்து அந்த அன்பு வெளிப்பட வேண்டும்.அவனுக்கு ஆறுதல் சொல்ல வேண்டும். கார்த்தியை வர சொல்ல வழி சொல்லணும்.

இத்தனையும் பத்தே ஷாட்களில், சுமார் ஒரே நிமிடத்தில் நேர்த்தியாக அமைத்திருப்பார் கார்த்திக்.

ஷாட் 1. (Long shot) ஊருக்கு வெளியே. பாலத்துக்கும் புல்வெளிக்குமிடையே ஒற்றைப்பாதையை மையப்படுத்தி ஒரு composition. கார்த்தியின் அம்மா கையில் தன் பைகளுடன் சுவாதீனமாக நடந்து வருகிறாள். பாலத்தின் குறுகிய இருண்ட அடியில் திரும்பும் பொழுது சட்டென்று நிற்கிறாள். எதைப்பார்த்து? ஏன்? கேள்வி எழுகிறது.

2. உள்ளே நிற்கும் உருவத்தை யார் அது என்று பார்க்க, உள்ளே அரை இருட்டில் உருவம் மட்டும் தெரிகிறது நமக்கு. புரிகிறது சுப்பு என்று. இருவருக்கும் நடுவே பரிமாறவிருக்கும் உணர்வலைகளின் ஆரவாரமாக பலத்த சத்தத்துடன் மேலே ரயில் பாலத்தை கடக்கிறது

3 (medium long shot) மெல்ல அந்த உருவம் நடந்து சற்று முன்னால் வருகிறது. தீனமாக “அம்மா!” என்பதைப் பார்க்கிறாள். பின்னணியில் ரயில் சத்தம் தேய்கிறது.

4. சுப்புவின் பார்வையில் ஷாட். சுப்புவை அவள் அடையாளம் கண்டு கொள்கிறாள். ‘ஐயோ சுப்பு!’ என்று அலறுகிறாள்.

Time lapse தெரியாதபடி சட்டென்று அடுத்த ஷாட்டுக்கு. Low key lighting. இதுவரை எந்த இசையும் கிடையாது.

5. Medium close up இல் சுப்புவின் முகம். அம்மாவின் கை மட்டும் அவனை ஆதுரத்துடன் தடவுவது தெரிகிறது. அழுதபடி அவள் குரல் மட்டும் overlap: ‘நேரா நீ அம்மாகிட்ட வந்திருந்தா ஒன்னை இந்த மாரி சீரழிய விட்டிருப்பனா?’ இப்ப அந்த உணர்வுக்கான பின்னணி இசை மெதுவே ஆரம்பிக்கிறது.

6. Medium shot இல் இருவரும். ‘என் வீட்டாளுங்க என்னை நிம்மதியா இருக்க விடமாட்டாங்க,’ என்று அழும் சுப்பு தயங்கி, ‘கார்த்திக்கிட்ட சொல்லி என்னை கூட்டிட்டு போக சொல்றியாம்மா?’ என்கிறான். விம்மியபடி அவன் தலையை கோதுகிறாள். பின்னணி இசை தொடர்கிறது.

7,8. (combined shots in profile) சுப்பு close up. ‘அவன் ஒருத்தன்தான் அந்த நரகத்திலிருந்து என்னை காப்பாத்துவான்,’ என்கிறான். அவள் குரல்: ‘கார்த்தி ஒருக்க போன் பண்ணுவான்..’ அவள் close up. ‘நாஞ்சொல்றேன், அவன் வருவான் உன்னைக் கூப்பிட, இன்னா சாப்பிடு..’ஆறுதல் சொல்கிறாள். ஒரு வடையை ஊட்டுகிறாள். சுப்பு close up. அவள் ஊட்ட, சாப்பிடுகிறான். மெல்ல இசை மேலோங்குகிறது.

9. (Mid shot) விம்மியபடியே அவள் மடி சாய்கிறான். அவளும் விம்மலுடன்… இன்னொரு துண்டு ஊட்டுகிறாள். இசை இன்னும் மேலெழுந்து உச்சம் வந்து அந்த உணர்வை பேசுகிறது.

10. (Long shot) அழுதுகொண்டே அவன் தலை மீது தலை கவிழ்கிறாள் அம்மா. இருவரின் விம்மல்கள் தேய, இசை சட்டென்று நின்று காட்சியின் கனம் மேலோங்கச் செய்கிறது.

வேறு எதுவும் அவர்கள் பேசிக் கொள்ளவில்லை. அழுகைகளில் உணர்வுகளை பங்கிட்டு கொள்கிறார்கள் உணவுடன் நம்பிக்கையும் ஊட்டுகிறாள்.

அதிர்ச்சி, அழுகை, கடைந்தெடுத்த சோகம் ஆனால் மிகை படாமல்!

குறைவான டயலாக்கும் நிறைவான நடிப்பும் நறுக்கான காட்சியமைப்பும் ஓவிய ஒளிப்பதிவும் அந்த உணர்வை வாசிக்கும் அளவான பின்னணி இசையும் சேர்ந்து எந்த மாயாஜாலமும் செய்ய முடியும் என்பதற்கு ஒரு காட்சி.

அதுவும் அன்றே ...

"என்ன குற்றம் கண்டீர்?" என்கிறார் சிவாஜி.

"பொருளில்தான் குற்றம்! சொல்லில் குற்றமில்லை," என்கிறார் சிவாஜி.

என்ன இது? அதை சொல்வது ஏ பி நாகராஜன் அல்லவா?

இல்லை, அவர் வசனம் மட்டுமே.

சிவனும் சிவாஜியே; நக்கீரனும் சிவாஜியே.

"இங்கு எல்லாமே நீர் தானா?" என்பாரே நாகேஷ், திருவிளையாடலில்... அதுபோல.

ஆம், அங்கு இருவருமே அவர்தான்.

அதுவும் அன்றே (1956) நடித்துவிட்டார்..

படம்: 'நான் பெற்ற செல்வம்' அதில் வரும் டிராமா காட்சி! (லிங்க் கீழே)

டபிள் ரோலில் கலக்கியிருப்பார் சிவாஜி. சிவனாகவும் நக்கீரராகவும்.

இரு குரலிலும் ஒரு distinct difference காட்டி திகைக்க வைத்திருப்பார். அது போனஸ்!

 

வயிறு குலு சிரிப்’ படம்...

தான் பூட்டிக்கொண்டிருக்கும் டினோஸர் எலும்புக்கூட்டைப் பூர்த்தியாக்கத் தேவைப்படும் ஒரே ஒரு எலும்புத் துண்டுக்காக அலைந்து கொண்டிருக்கும் புதைபடிவ ஆய்வாளர் டேவிட் (Cary Grant). தங்கள் மியூசியத்திற்கு ஃபண்ட் வாங்க அவன் எலிசபெத் என்ற பணக்காரியின் வக்கீலை இம்ப்ரஸ் செய்ய வேண்டும்.

அவரை சந்திக்கப்போன இடத்தில் குறுக்கிட்டுத் தொந்தரவு செய்த சூஸனோடு (Katharine Hepburn) சண்டைகள்.

மனசில் காதல் இருந்தால் அதை இப்படி சண்டை போட்டு வெளிப்படுத்துவார்கள் என்று ஒரு சைக்கியாட்ரிஸ்ட் அவளுக்கு சொல்ல, அவள் அதை காதல் என்று எடுத்துக் கொண்டு விடுகிறாள். தன் அத்தைக்காக அனுப்பி வைக்கப்பட்ட சிறுத்தைக் குட்டி ‘பேபி’யைப் பார்த்துக்க அவன் ஹெல்பைக் கேட்கிறாள்.

வந்தவனை நைசாக அழைத்துக்கொண்டு தன் அத்தையின் பண்ணை வீட்டுக்குப் போகிறாள். அவன் தன்னை விட்டுப் போய் விடாமல் இருக்க, அவன் குளிக்கும்போது டிரஸ்ஸை எடுத்து லாண்டரிக்கு அனுப்பி வைக்கிற அளவுக்கு போய்விடுகிறாள். ஊரிலிருந்து அத்தை, அட அவள்தான் அந்த எலிசபெத் என்ற பணக்காரி! வந்து பார்க்கும்போது இவன் அவளின் கவுனுடன்! என்ன ஒரு இம்பிரஷன்!

தேடியலைந்த கடைசித் துண்டு டினோசர் எலும்பு கிடைக்கிறது அவனுக்கு. ஆனால் அத்தை வளர்க்கிற நாய் அதை லவட்டிக் கொண்டு போய் எங்கோ புதைத்து விடுகிறது. சிரத்தையுடன் அதை தாஜா பண்ணி, ஒளித்து வைத்த இடம் தேடுவதற்குள் சிறுத்தையுடன் அது எங்கோ ஓடிவிடுகிறது.

காணாமல் போன பேபியைத் தேடி அலையும் ஜோடி... ஊரில் முகாமிட்டிருக்கும் சர்க்கஸ் கம்பெனியின் சிறுத்தை குட்டியை பேபி என்று நினைத்து கூட்டைத் திறந்து விட்டுவிட, ரெண்டு பேரும் ஜெயிலில்.

ஆக அந்த ஒரு நாள் அமர்க்களத்தில் டேவிட்டுக்கு அவள்மேல் காதல் வந்துவிடுகிறது…

‘Bringing up Baby'.... டைரக்டர் Howard Hawks -இன் காமெடி கிளாஸிக்...

சீரியஸ் ரோல்களில் நடிக்கும் Katharine Hepburn கலக்கிய ‘வயிறு குலு சிரிப்’ படம். இன்று அவர் பிறந்த நாள்!

தொடர் ஆக் ஷன் காமெடியாக இப்படித் துள்ளிக் குதித்துச் செல்லும் படம். கேரி க்ராண்ட் கிட்டத்தட்ட டி ஆர் ராமச்சந்திரன் மாதிரி அசடு வழிய, கேதரின் பின்னே கேட்கவே வேண்டாம், சாவித்திரி மாதிரி சளைக்காமல் அசர வைப்பார்...

முக்கியமான வேற்றுமை...

சினிமா.. மினிமா...

35mm, சினிமாஸ்கோப் இரண்டுக்கும் உள்ள முக்கியமான அந்த ஒற்றுமை! ரெகுலர் படங்களைப்போலவே சி.ஸ்கோப்பும் 35mm-இல் எடுக்கப்படுவதுதான். என்ன, எடுக்கும்போதே பிரத்தியேக லென்ஸினால் காட்சியை (ஆளையும்) ஒல்லியாக்கி எடுத்துவிடுவார்கள்,பிறகு ப்ரஜெக்டரில் வேறு லென்ஸினால் விரிவாக்கி காட்டப்படுகிறது.

70mmபடங்கள் அப்படி சுருக்காமல் நிஜமாகவே wide film -இல் படமாக்கப்படுகிறது....

முதல் 70mmபடம் (with 6 sterophonic sound) சென்னையில் ஆனந்த் தியேட்டரில் ரிலீஸானபோது பார்த்தது இன்னும் நினைவில். படம் SOUTH PACIFIC என்ற musical.

படத்துக்கு முன் 70mm-இன் விசேஷம் பற்றி தெரிந்துகொள்ள ஒரு சிறுபடம் காட்டுவார்கள். வளைந்து அகன்ற மாபெரும் திரையில் கார் விரைகிறது. டிரைவர் சீட்டில் காமிரா. கூடவே நாமும் பயணிக்கிற உணர்வு. முன்னாலுள்ள சாலையில் வேகமாகப் போகிறோம். வர வர வேகம் கூடுகிறது… ஒரு ஜங்ஷன் எதிர்ப்படும்போது இடது பக்கமிருந்து ஒரு காரும், வலதிலிருந்து ஒன்றும் வேகமாக வர அந்தக் கடைசி ஷாட்டில் ‘நாம்’ வேகமாகச் சென்று அவற்றுடன் 'மோதப்போகும்' அந்தக் கணத்தில் படம் முடிந்து லைட்ஸ் ஆன் ஆகும். ஆடியன்ஸ் அதிர்ச்சியும் வியப்பும் சலசலப்பும் அடங்க அப்புறம் மெய்ன் பிக்சர் தொடங்கும்.

தொடர்ந்து Sound of Music, Cleopatra (Safire தியேட்டர்) என வரிசையாக 70mm படங்கள்…

><><

காட்சி என்றால் காட்சி...

'தெரியுமா அரசே உங்களுக்கு? ரொம்ப நல்லாவே பாடுகிறான் கம்பர் மகன், காதலை,' என்று வம்பிழுக்கிறார் ஒட்டக்கூத்தர் (நம்பியார்)...

அரசரும் கம்பரும் அம்பிகாபதி(சிவாஜி)யும் அமர்ந்திருக்கையில்!

அப்போது இளவரசி அமராவதி (பானுமதி) மெல்லப் படியிறங்கி வருகிறாள் அடியெடுத்து.

தன்னை மறந்து பாடி விடுகிறான் அம்பிகாபதி! "இட்ட அடி நோவ.. எடுத்த அடி கொப்புளிக்க… வட்டில் சுமந்து மருங்கசைய.."

அரசர் கோபமுற நோக்க, பதறிய கம்பர் தொடர்ந்து ஒரு வரி பாடி அதைச் சமாளிக்கிறார். “...கொட்டிக் கிழங்கோ கிழங்கென்று… கூவுவாள் நாவில் வழங்கோசை வையம் பெறும்.” வெளியே கொட்டிக் கிழங்கு விற்கும் முதியவளின் பாதங்கள், கொளுத்தும் வெயிலில் நோவதைத்தான் சொல்கிறான் தன் மகன் என்று.

"யாரங்கே? அழைத்து வா அந்த முதியவளை!" ஆணையிடுகிறார் சந்தேகம் அகலாத அரசர்.

'இருந்தால்தானே வருவதற்கு?' என நம்பியார் குதூகலிக்க, கம்பர் கலங்கி, கலைமகளை மனதில் துதிக்க...

நுழைகிறாள் அந்தப் பாட்டி, "அப்பா... என்னா வெய்யில்," என்கிறாள், தலையிலிருந்து கொட்டிக் கிழங்குப் பெட்டியை இறக்கியபடி.

காப்பாற்றி விடுகிறாள் சரஸ்வதி!

நம்பும் மன்னர்... வெம்பும் நம்பியார்...

'அம்பிகாபதி' படத்தின் அற்புதமான காட்சி.

இயக்குநர் ப. நீலகண்டனின் ஷாட் அமைப்பைக் கவனியுங்கள். மிகக் குறைந்த ஷாட்களில் அந்த செக்வன்ஸையும் அத்தனை எக்ஸ்ப்ரஷன்களையும் அழகாகக் capture செய்திருக்கும் நுணுக்கம்!

காட்சி youtube இல் காணக் கிடைக்கிறது.

திரைக்கதைக்கு பாடம்...

 "வாழ்க்கையில ரசனை ரொம்ப முக்கியம். ரசிக்கத் தெரிஞ்சவங்கதான் உலகத்தினுடைய அழகை பூரணமா அனுபவிக்க முடியும். நல்லா இருக்குன்னு சொல்றோம் பார்த்தீங்களா அந்த வார்த்தையே ரசனையிலேர்ந்துதான் உற்பத்தி ஆகுது," என்கிறார் சிவாஜி கப்பலில் அறிமுகமான பெண்ணிடம். அவள் ரசித்துக் கொண்டிருப்பது தன் வாழ்க்கையை என்பது அறியாமல்...

‘புதிய பறவை’.... இன்று பிறந்தநாள்! Technical Brilliance- க்கு ஒரு படம்! An 'ever-new' movie!

மனைவியை இழந்த கோபால் மறுபடி முகிழ்த்த காதலில் மனம் தேறி, லதாவை வாழ்வில் இணைக்க நிச்சயதார்த்தம் நடக்கையில் 'அத்தான்!' என்று அவன் முன் வந்து நிற்கிறாள் முதல் மனைவி. இடைவேளை! The best ever interval block!

Shot by shot, scene by scene நுணுக்கங்களை அடுக்கி, திரைக்கதைக்கு பாடம் சொல்லும் படங்களில் ஒன்று. டைடில் சீனிலிருந்தே சுறுசுறுப்பாக அதிகரிக்கும் விறுவிறுப்பு சூபர் க்ளைமாக்ஸில் முடியும்! Breathtaking suspense என்பார்களே, அது!

ஒவ்வொரு காட்சியையும் சிற்பமாகச் செதுக்கி எடுத்திருப்பார்கள். எந்த ஒரு வசனமும் படத்தின் கதையோடு இம்மி பிசகாமல் ஒன்றியிருப்பது இறுதியில் விளங்கும்போது ஏற்படும் வியப்பு!

விஸ்வநாதன் ராமமூர்த்தி தங்கள் பி. ஜி. எம்.மில் சிகரம் தொட்ட படம் இதுதான் என்பேன். scintillating! சிவாஜியின் ஊட்டி பங்களாவுக்குள் கார் நுழையும் அந்த சீனில் ஒன்றேகால் நிமிடத்துக்கு வரும் ஒய்யார பிஜிஎம் இல் இருந்து... ரயில்வே கேட் மூடிவிடும்போது சுழன்று சுழன்றொலிக்கும் வயலின் பின்னல்.... முதல் இரவில் குடித்துவிட்டு வரும் சௌகாரைக் கண்டு சிவாஜி மனம் குமையும் போது ஒலிக்கும் ஹாண்டிங் பின்னணி இசை.... ‘நான் யாருன்னு உங்களுக்குத் தெரியாது’ன்னு சரோஜா தேவி ஊடல் செய்யும்போது ஒலிக்கும் மிக மிக மெல்லிய பிஜிஎம் வரை காட்சியின் உணர்வை காதுக்கு ஊட்டும் அவர்களின் மேதைமை! இன்றைக்குக் கவனித்தாலும் அசந்து விடும் அட்டகாச பங்களிப்பு!

சிவாஜியின் நடிப்புக்கு சவால்விட்டதில் சிகரம் இந்தக் கதை! வென்றது, வழக்கம்போல், அவரே.

உச்சகட்ட ஸ்டைல்...

சிவாஜி நடித்ததிலேயே உச்சகட்ட ஸ்டைலாக இந்தக் காட்சியை கண்ணை மூடிக்கொண்டு சொல்லலாம்.

"மந்த மாருதம் தவழும்..

சந்த்ரன் வானிலே திகழும்..

இந்த வேளையே இன்பமே,

ஏகாந்தமான இந்த வேளையே இன்பமே!"

(படம்: நானே ராஜா (1956)- ஶ்ரீரஞ்சனியைப் பார்த்து சிவாஜி போதையில் பாடும் seducing பாட்டு.) Link கீழே.

மெள்ள வலது பக்கம் திரும்பி காமிரா பேன் செய்ய அவர் போதையில் தள்ளாடியபடி 'லல்ல லாலலா..' என்று பாடியபடி வந்து நின்று 'ஹக்!' என்ற விக்கலுடன் தலையைச் சொடுக்கும் ஸ்டைல்! (அதையும் ஒவ்வொரு முறை ஒவ்வொரு விதத்தில்!)

நின்ற இடத்திலேயே கால்கள் நங்கூரம் பாய்ச்சி நிற்க, உடல் ஒய்யாரமாக வளைந்து ஒவ்வொரு திசையிலும் அரை அடி சாய்ந்து திரும்ப, ஒயினில் உடல் தள்ளாடுவதையும் ஒய்யாரமாக தனி பாணியில் செய்திருப்பார்.

உயர வேண்டிய நேரம் சரியான மில்லிமீட்டருக்கு உயரும் புருவங்கள்! அசைய வேண்டிய நேரம் அங்குல சுத்தமாக அசையும் கரங்கள்! படியிறங்கி வரும் paragon பாங்கு போனஸ்.

குடித்து விட்டு நாயகியை வளைத்துப் பாடுவதை எத்தனையோ ஹீரோக்கள், வில்லன்கள் செய்திருக்கிறார்கள். ஆனால் அதில் இப்படியொரு தத்ரூபம் (50%) + ஸ்டைல் (30%) + அழகு (20%) என்று ரைட் மிக்ஸில் கலந்த 'archive scene' நடிப்பை யாரும் கொடுத்ததில்லை என்பது பளிச்!

இனி பாடல்... மெல்லிய ஷெனாய் இசைத் துவக்கமே நிமிர்ந்து உட்கார வைத்து விடுகிறது. தபேலாவை அந்த உருட்டு உருட்டுகிறார் அதன் டாப் ரேஞ்சுக்கு! 'கருத்தைக் கொள்ளை கொண்டாய் வாழ்விலே..' என்ற இடத்தில் ரெண்டு செகண்ட் நிறுத்தி பேஸ் கிதாரை மென்மையாக அதிர விட்டு.. அடடா, யார் அந்த டி ஆர் ராம்நாத்? அற்புத இசை! என்னவொரு மெலடி! எல்லாவற்றுக்கும் மேலாக டி.எம்.எஸ்.சின் தெளிவான உச்சரிப்பும் தேனான குரலும்!

மெட்டுக்குப் பாட்டு எழுதுபவர் கவனத்துக்கு இந்த வரி! என்னவொரு match!:"பழுத்தமாம்ப...ழத்தைக்கண்டும்...பசித்தவன்காத்...திருப்பதில்லை..." மற்றொன்று: "கண் படைத்த பயனை நான் கண்டுகொண்டேன் உன்னால் தானே.."

நடிப்புக்கு ஒரு சிவாஜி என்றால் அவர் ஸ்டைலுக்கு ஒரு காட்சி இது!

><><

காமிரா ஜாலம்...

ஒரு க்ரேன்; ஒரு ஜூம் லென்ஸ் இரண்டையும் வைத்துக்கொண்டு ஜாலம் பண்ணியிருக்கிறார் ஒளிப்பதிவாளர் தம்பு.

முழுப்பாடலையும் ஒரே ஷாட்டில் படமாக்கி... ஒரு சாதனை.. 1962 -லேயே!

மாடியிலிருந்து கீழே ஜெமினிக்கு மெள்ள இறங்குவதும் அவர் மேலே வந்ததும் வலம் நகர்ந்து அவரை சரோஜாவிடம் அழைத்து வருவதுமாக காமிர பின்னுகிறது, என்னவொரு gliding movement!

படம்: ஆடிப்பெருக்கு. டைரக்டர் கே. சங்கர்.

பாடல்:

இதுதான் உலகமா...இதுதான் வாழ்க்கையா...

இதுவரையில் வாழ்க்கை காணாற்று வெள்ளமா?

(இசை ஏ எம் ராஜா)

மாடியில் சரோஜா தேவி சோகமாய்ப் பாட, கீழிருந்து கேட்டு மேலே வரும் ஜெமினி. காமிரா மேலே பேன் செய்கிறது, லாங்க் ஷாட்டிலிருந்து குளோஸப்பிற்கு ஜூம் இன் ஆகிறது, கீழே இறங்குகிறது, மறுபடி மேலே வருகிறது...

முழுப் பாடலையும் ட்யூனோடு நினைவு வைத்து 100% sink உடன் முகபாவங்களில் ஆழம் தவறாமல் நடித்த சரோஜா தேவிக்கும் கைநிறைய க்ளாப்ஸ்!